Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

cəmadiyələvvəl [cəma:diyələvvəl] isim ərəb

Ərəb qəməri təqvimində beşinci ayın adı.

cəmadiyəssani [cəma:diyəssani]

cəmdək [cəmdəx′] isim

1. Heyvan ölüsü, leş, cəsəd. □ Qarğa cəmdək üstə yığılar. (Atalar sözü).
2. İnsan bədəni, bədən. □ Neçə illər ondan sonra yolçular; Bir çuxurda iki cəmdək tapdılar. (A.Səhhət).

cəmdəkyeyən [cəmdəx′yiyən] isim

Cəmdək, leş yeməklə dolanan yırtıcı quş.

cəmən [cəmən] zərf ərəb

Arxaizm. Bütünlüklə, hamılıqla, hamısı bir yerdə, tamamilə. □ Mən girəndə cəmən durdular ayağa. (C.Məmmədquluzadə).

cəmi [cəmi] isim ərəb

1. Bütün, hamı; tamam. □ Cəmi aləm rəhmət oxuyur. (Ə.Haqverdiyev)
2. Ədat kimi: cəmisi, üst-üstə, ancaq. □ Onu cəmi bir neçə gündür tanıyıram.

cəmi-cümlətanı [cəmi-cümləta:nı] ədat

Cəmisi, ancaq. □ O zaman bu kənddə cəmi-cümlətanı 15-20 tüstü var idi. (S.Rəhimov)

cəmisi [cəmisi] ədat

Ancaq, yalnız, vur-tut. □ Hacı Səmsamın cəmisi üç kəndi vardı. (P.Makulu).

cəmiyyən [cəmiyən]

cəmiyyət [cəmiyət] isim ərəb

1. Konkret tarixi-maddi həyat şəraiti ümumiliyi əsasında birləşmiş insan toplusu. □ İnsan cəmiyyəti. Cəmiyyətin inkişafı. Cəmiyyət tarixi.
2. Tarixən müəyyənləşmiş iqtisadi quruluş və ona uyğun üstqurum. □ İbtidai cəmiyyət. Sosializm cəmiyyəti. Kapitalizm cəmiyyəti.
3. Hər hansı (mənşə, vəziyyət, mənafe və s.) ümumiliyi əsasında birləşən adamlar mühiti; ictimai mühit. □ Zadəgan cəmiyyəti. Yüksək cəmiyyətdə dolaşmaq.
4. Qarşılarına ümumi məqsəd qoymuş adamlar birliyi; təşkilat. □ Tələbə elmi cəmiyyəti. İdman cəmiyyəti.

cəmiyyətçilik [cəmiyətçilix'] isim

Cəmiyyəti, xalqı sevmə, ona xidmət etmə.

cəmiyyətdənqaçan [cəmiyətdənqaçan] sifət 

Adamlara isinişməyən, yaxınlaşa bilməyən, onlarla ünsiyyət bağlamayan, üns tutmayan. □ Cəmiyyətdənqaçan adam.

cəmiyyətəzidd [cəmiyətəzid] sifət

Cəmiyyətə, cəmiyyətin mənafeyinə zidd olan, yabançı olan. □ Cəmiyyətəzidd hərəkət.

cəmiyyəti-xeyriyyə [cəmiyəti-xeyriyə] isim

1920-ci il inqilabından əvvəl maarif, səhiyyə, mədəniyyət və s.-ni inkişaf etdirmək məqsədilə camaatdan pul toplayan cəmiyyət.

cəmiyyətpərəst [cəmiyətpərəs] ərəb/fars