Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

cəlayi-vətən [cəlayi-vətən] sifət ərəb

Vətənindən ayrı düşmüş, dərbədər düşmüş, həyatını qürbətdə keçirən.

cəlb [cəlp] isim ərəb

Özünəçəkmə, cəzbetmə.

cəlbedici [cəlbedici] sifət

Çox cəlb edən, çox maraqlı. □ Cəlbedici kitab.

cəld [cəlt] sifət

1. Zirək, çevik, diribaş. □ Cəld uşaq.
2. Zərf kimi: tez, iti, yeyin, dərhal. □ Cəld oxumaq. Cəld addımlamaq. Cəld çevrilmək.

cəldləşdirmə

cəldləşdirmək [cəltdəşdirməx'] feil

Sürətini artırmaq, yeyinlətmək.

cəldləşmə

cəldləşmək [cəltdəşməx'] feil

İşində, hərəkətlərində daha cəld olmaq, zirəklik, çeviklik göstərmək.

cəldlik [cəltdix′] isim

Diribaşlıq, zirəklik, çeviklik; hərəkətdə, işdə itilik, sürət. □ Məmmədvəli bir quş cəldliyi ilə ayağa qalxdı, o biri otağa keçdi. (S.Rəhman).

cələ [cələ] isim

At quyruğu qılından ilmək şəklində düzəldilən tələ; duzaq. □ Hər səhər... mən həyətimizdəki peyinlikdə cələ qurardım. (M.İbrahimov).

cələsə [cələsə] isim ərəb

Arxaizm. İclas, məclis. □ İndi.. cələsə olacaq, gəl otur, sənə bir stəkan çay verim, sonra gedərəm. (M.İbrahimov)

cəllad [cəllat] isim ərəb

1. Ölüm hökmünü icra edən adam. □ ...Başım cəllad əlində; Dilim səni haraylar. (Bayatı).
2. Məcazi mənada: qaniçən, qəddar, mərhəmətsiz adam. □ Mahmud cəlladın biridir, arvadı ondan bədtər. (Ə.Haqverdiyev).
3. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda gözəlin məftunedici qaşlarına, gözlərinə işarə mənasında işlənmişdir. □ Siz bilin, mail oldum; Bir qaşı cəllada bu gün. (Aşıq Ələsgər).

cəlladlıq [cəllatdıx] isim

Zalımlıq, qəddarlıq, amansızlıq, mərhəmətsizlik, yırtıcılıq. □ Mən üzümə bir din qalxanı çəkib, cahangirlərin cəlladlığını qəbul edə bilmərəm. (C.Cabbarlı).

cəm [cəm] isim ərəb

1. Bir şeyin ümumi sayı, miqdarı, toplusu.

2. Riyaziyyat. Bir və ya bir neçə ədədin üst-üstə gətirilməsindən hasil olan ədəd, toplama.

cəmadiyəlaxir [cəma:diyəlaxir] isim ərəb

Ərəb qəməri təqvimində altıncı ayın adı.