Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

aidiyyət [a:yidiyət] isim ərəb

Aid olma, nisbət və əlaqəsi olma, dəxli olma. □ Bunun sizə aidiyyəti varmı?

aidlik [ayiddix']

ailə [a:yilə] isim ərəb

1. Ata-anadan, uşaqlardan, nəvələrdən və yaxın qohumlardan ibarət olub, bir yerdə yaşayan adamların hamısı; külfət. □ Ailə başçısı. Ailə saxlamaq. Ailə üzvü. Ailə tərbiyəsi. Ailə həyatı. Ailə vəziyyəti. Ailə məhək daşıdır (Atalar sözü)
2. Məcazi mənada: çox mehriban. □ Bir ailə kimi yaşamaq.
3. Zoologiya. Bir erkəklə bir və ya bir neçə dişidən ibarət heyvan dəstəsi. □ Arı ailəsi. Qarışqa ailəsi.
4. Dilçilik. Mənşəcə bir olan dillər qrupu. □ Türk dilləri ailəsi. Hind-avropa dilləri ailəsi.

ailəbaz [a:yiləbaz] isim ərəb/fars

Ümumi mənafeyi deyil, birinci növbədə öz qohum və yaxınlarının mənafeyini güdmə.

ailəbazlıq [a:yiləbazdıx] isim

Ümumi mənafeyin ziddinə olaraq, ilk növbədə öz qohumlarının və yaxın adamlarının mənafeyini güdmə.

ailəcanlı [a:yiləcannı] sifət

Öz ailəsini çox sevən, onun qeydinə qalan, ailəsinə yaxşı baxan. □ Həmişə evcanlı, ailəcanlı; Kişilər xoş gəlir çox qadınlara (M.Araz).

ailəçilik [a:yiləçilix'] isim

1. Ailəsinə məhəbbət, ailəsini sevmə.
2. Məcazi mənada: bir işin öz mənfəətinə, xəlvəti və öz yaxın adamlarının məhdud çərçivəsi içərisində aparılması, həll edilməsi; qohumbazlıq, dostbazlıq. □ İşdə ailəçiliyə yol verilməməlidir. Məsələni ailəçilik yolu ilə həll etmək olmaz.

ailəli [a:yiləli] sifət 

Ailəsi olan, külfəti olan, arvad-uşağı olan; evli. □ Ailəli adam.

ailəpərəst [a:yiləpərəs] sifət ərəb/fars

1. Öz ailəsini çox sevən, onun qeydinə qalan, ailəsinə yaxşı baxan. □ Ailəpərəst qadın.

2. Ümumi mənafeyi deyil, birinci növbədə öz qohum və yaxınlarının mənafeyini güdən (adam). □ Ailəpərəst adam.

ailəpərəstlik [ayiləpərəsdix'] isim

1. Ailəsinə məhəbbət, ailəsini sevmə.
2. Ümumi mənafeyin ziddinə olaraq, ilk növbədə öz qohumlarının və yaxın adamlarının mənafeyini güdmə.

ailəsiz [a:yiləsiz] sifət

Ailəsi, külfəti olmayan, arvad-uşağı olmayan, evli olmayan. □ Evsiz, ailəsiz məhəbbətmi var? (S.Vurğun)

ailəsizlik [a:yiləsizdix'] isim

Ailəsi, külfəti, arvad-uşağı olmama, ailəsiz adamın halı.

ailəvi [a:yiləvi] sifət ərəb

1. Ailəyə mənsub, ancaq ailəyə məxsus, ailəyə aid olan. □ Ailəvi məsələ. Ailəvi söhbət. Ailəvi qonaqlıq.
2. Zərf kimi məcazi mənada: səs-küysüz, xəlvəti; başqaların, yad adamların iştirakı və xəbəri olmadan. □ Məsələni Əvəzlə birlikdə hay-küysüz, səssiz, ailəvi şəkildə həll etməyi qərara alandan sonra, ata düşünürdü. (Ə.Vəliyev).

ajan [ajan] isim fransız

Polis, polis agenti. □ Nə zalım əmniyyədən, nə ajandan qorxdular. (S.Rüstəm)

ajur [ajur] isim 

1. Deşikli hörgü.
2. İncə krujevalı (şəbəkəli, torlu) parça.