Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ağlaşmaq [ağlaşmax] feil

Birlikdə ağlamaq, ağız-ağıza verib ağlamaq, bir-birinə qoşulub ağlamaq. □ Qəflətən hamı bir-birinə qoşulub ağlaşmağa başladı.

ağlatı [ağlatı] isim

Teatrşünaslıq. Meydan xalq tamaşalarının janr təyinində faciə, tragediya anlamında işlənib. □ Şəbih tamaşalarına bəzən ağlatı oyunları da deyilib.

ağlatma

ağlatmaq [ağlatmax] feil

1. Ağlatmağa məcbur etmək, birinin ağlamasına səbəb olmaq. □ Heç kim məni ağlatmağı bacara bilmir.
2. Məcazi mənada: çox təsir etmək, son dərəcə mütəəssir etmək. □ Ağlatmayır insanları; Leyli-Məcnun dastanları. (S.Vurğun).

ağlayan [ağlıyan]

ağlayıcı [ağlayıcı] sifət

Ağlayan.

ağlayış [ağlayış] isim

Ağlama. □ Ağlayış yaratmaq qadınlar üçün heç də çətin deyildir.

ağlı

Ağlı-bozlu, ağlı-qaralı və s. hər rəngli, bütün rənglərdə olan. □ Köç yolu ilə gedən ağlı-bozlu sürülərin sayı-hesabı yox idi. (Ə.Vəliyev)

ağlıkəsməz [ağlıkəsməz] sifət

Hələ ağlı bir şey kəsməyən. □ Ağlıkəsməz körpə. Ağılkəsməz balacalar ətrafdakıları xeyli əyləndirdilər.

ağlıq [ağlıx] isim

Ağ şeyin halı, bir şeyin ağ rəngi. □ Dərinin ağlığı. Qarın ağlığı insanın gözünü qamaşdırırdı.

ağmala [ağmala] isim

1. Dialekt. Divara çəkilən birinci mala (suvaq). □ Ustalar divara ağmala çəkdilər.

2. Dialekt. Çəltik şumunda sürülən ilk mala.

ağmatan [ağmatan] sifət

Dərisi ağ, kök və göyçək (qız).

ağmaya [ağmaya] sifət

Ağ və kök (uşaq və ya qadın). □ Bir gözəl idi, bir gözəl idi, elə ordaca bu ağmaya qadına vuruldum. (A.Qaradərəli)

ağnağaz [ağnağaz] isim

Dialekt. Ehtiyacı ödəmək üçün üyüdülən azacıq dən. □ Deyəsən, məsələmiz qurtarıbdır. İndi də keçmişik ağnağaz üyütməyə. (Ə.Vəliyev)

ağnaq [ağnax] isim

1. Dialekt. Heyvanın ağnadığı yer. □ Heyvanın ağnağı.
2. Dialekt. Dağlarda torpağı sürüşmüş və ya su yuyub aparmış yer.
3. Dialekt . Bir yerə yığılıb iylənən palçıqlı su, lehməli gölməçə, çuxur, oyuq.