Kəramətin çil, dolu çöhrəsi kimi dolǧun da səsi vardı (Ə.Əbülhəsən); Arvad, hələ o lazım deyil, uşaq çox zəifdir, danışdırma (S.S.Axundov).
Bir yandan boşalır, bir yandan dolur; Sirrini verməyir sirdaşa dünya (S.Vurǧun).
Dolu qadın onun sözünü təsdiq etdi (C.Əmirov); Arıq kişi bir az da ona tərəf çəkilib dilini işə saldı (S.Qədirzadə).
Abbas kişi dolu bir heybə hazırlayıb yəhərin qaşına saldı (Mir Cəlal); Ancaq dünya xali deyil (S.Vurǧun).
Barjın göyərtəsi yükdaşıyan adamlarla dolu idi (M.Rzaquluzadə); Sözü yarımçıq qalmış arvad təsdiq etdi (M.İbrahimov).
Kazım doluxsundu (İ.Şıxlı); Gülümsəyirdi, kirpikləri titrəyirdi (S.Qədirzadə).
Məktəblilər dəstə-dəstə; Doluşdu dərs otaǧına (M.Dilbazi); Səhər tezdən durub yaxşı fikirlər, nəcib hisslərlə evdən çıxarsan (Ə.Vəliyev).
Gözləri isə qışqırdıqca, elə bil, daha da dombalır (Ə.Əbülhəsən); Onun gözləri çökmüşdü.
Arabanın boynunda çömbəlmiş, domuşub oturan əsgər hərdən şallaǧı tovlayıb kəllərə qışqırır (Ə.Vəliyev); Əhmədin boǧazı açıldı, dili söz tutdu (Ə.Vəliyev).
Həmişə domuşuq vəziyyət alardı. Açıq yaxasından görünən sarǧı qabaqdan da qana bulaşmışdı (S.Qədirzadə).
O donqar kişi çıxıb poçta yönəldiyi vaxt Həmid dayıya rast gəldi (Ə.Əbülhəsən); Gedən boylu, enlikürək, şumal bir oǧlandı (S.Qədirzadə).
Gileygüzarov öz qoyun gözlərini tavana zilləyib qəzəblə donquldandı (S.Rüstəm); Gücü ona çatırdı ki, susurdu (S.Qədirzadə).
Dondu cıǧırlar, izlər; Bu gedişin qəsdi nə? (H.Hüseynzadə); Qiymət içəri girəndə elə bil onun donu açıldı (Ə.Vəliyev).
Hələ deyirlər ki, dənizin suyu sahildən xeyli uzaqlara qədər donub (M.Rzaquluzadə); Yaz gələn kimi daǧların qarı əriyir, yaǧış yaǧır (Ə.Vəliyev).
Nə səbəbə su qaynayanda buǧ olur, niyə donanda bərkiyir? (C.Məmmədquluzadə); Xörəyi isidib gətirdi (Ə.Vəliyev).
