Xəstənin yastıǧı yanında bir tərəfi çürük nar gördüm (Mir Cəlal); Boşqablara böyük, saf, şirin narlar, sarı armud, üzüm qalanmışdı (Mir Cəlal).
Çürük aǧac kimi yerə yıxıldı (S.Vəliyev); Sən bu saǧlam aǧacı kökündən, bu coşqun dənizi dibindən qurutmaq istəyirdin (A.Şaiq).
Çürük nərdivanla dama çıxmazlar (Ata. sözü); Hələ yaralarım saǧalmamış evə təzə bir mala gətirdilər (R.Rza).
Deməli, biz çürümüşük, hə? (M.İbrahimov); Bu nəcib hisslər daim təkmilləşmədə, gözəlləşmədə, saflaşmadadır (Mir Cəlal).
Atları dabanbasaraq çapdılar (İ.Şıxlı); Adamlar küçədə yavaş hərəkət edirdilər.
Görünür, tülkü toyuqlara dadanıb. Nahaq yerə adam hərbi qulluqdan-zaddan yadırǧayır (Ə.Əbülhəsən).
Tamarzıdan kəs, dadanmışa ver (Ata. sözü).
Qar daǧa çıxar, dadlanar (Ata. sözü); İstidən kərə çox tez acılaşır (“İzahlı lüǧət”).
Onun balı çox dadlıdır (S.S.Axundov); Mümkün deyil ki, kişi sənə görə, sənə acı söz deməyə (N.Vəzirov).
Dadsız ömrü nə eylərdim? Əzəldən (Ə.Cavad); O gözlərini yumacaq dərin və şirin bir xəyala dalmışdı (S.Vəliyev).
Xörəyin dadsızlıǧı iştah küsdürür. Dilində də qəribə bir şirinlik var (S.Qədirzadə).
Daǧ dərəyə, dərə daǧa baǧlıdır (H.Hüseynzadə).
Daǧlar açar sinəsini selilə; Düzlər yayır mahnısını yelilə (H.Hüseynzadə).
Biz daǧılışmaq üçün sizi gözləyirdik (C.Cabbarlı); Bütün Təbriz tamaşalarına yıǧışmışdı (M.S.Ordubadi).
Pozuldu çayların bəndi, bərəsi; Daǧıldı yuvası bulaqların da (H.Hüseynzadə); Yenə axar çaylar üzrə dəmir körpü qurulacaq; Yenə sahil lampaları alışacaq çıraq-çıraq (S.Vurǧun).
