Azərbayan dilinin antonimlər lüğəti

cırıq – təzə

Deyir otuz arşın təzə parça olsaydı, yorǧan-döşəyi düzəldərdim (Ə.Vəliyev); Erkək atın çulu cırıq gərək (Ata. sözü).

cırmaq – təzələmək

Bir döyüş və bir zəfər yarpaǧını cırıram (S.Rüstəm); Yer kürəmiz fəsil-fəsil; təzələyir döşəyini (R.Rza).

cırnatmaq – şənləndirmək 

cırtdan – nəhəng

Əyə, a Cırtdan, bu nəhəngə gücün necə çatar, – dedi (İ.Şıxlı).

cismani – ruhən

Cismani olaraq zindandayam, ruhən isə buludlar kimiyəm (F.Kərimzadə).

ciyərli – qorxaq

Ciyərli oǧul özünü hər yerdə göstərir (İ.Şıxlı); Simasından qorxaq bir şəxs olduǧu hiss olunur.

cızmaq – yazmaq

Yazdın, cızdın; Qabaǧımda (İ.Tapdıq).

comərd – xəsis

Dəli-dolu, üzügülər, comərddir (A.Şaiq); Xəsis kaftar it sümüyü yıǧan kimi, anbarı doldurubdur mıx ilə... (S.S.Axundov).

comərdlik – xəsislik

O, comərdlik timsalıdır (“Azərbaycan”); Qardaş, bura xəsislik yeri deyil (S.S.Axundov).

coşqun – sakit

Coşqun Xəzər, qumsal üzüm baǧları yadıma düşdü (S.Vəliyev); Axırsınız sakit, lal; Bu sahildən o sahilə (R.Rza).

coşqunluq – sakitlik

Hardan alım o həvəsi, coşqunluǧu (C.Novruz); Kənddə sakitlikdir (M.İbrahimov).

cöngə – düyə

İndi inəyin yerinə düyə baǧlarsan, öküzün yerinə cöngə (“Aşıq Ələsgər dastanı”).

cüzi – xeyli

Qırx il külüng çalıb bir cüzi pul əlimə salmışam (S.S.Axundov); İndi həkim olsaydı, bir parça pambıqdan ötrü əpteyə göndərib məndən xeyli pul çıxartmışdı (S.S.Axundov).

cüt – tək

Onlardan dördü təkdir: ənsə, əsas, alın və xəlbir sümüyü. İkisi isə cütdür: təpə sümüyü, gicgah sümüyü (S.Qədirzadə).

cüssəli – sısqa

Məsrurə üzünü yanındakı cüssəli oǧlana tutaraq qısıla-qısıla dilləndi (S.Qədirzadə); Suçular əkini dərin şırımla və sısqa axınla suvardılar (Ə.Vəliyev).