Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ağırramax

Cəbrayıl, Xanlar, Şəmkir

Hörmətlə qəbul etmək (qonağı). □ Məsələn, sən qonax gəleysin, sonra gedif deysin kin, məni yaxşı ağırradılar (Xanlar).

ağırraşmax

Cəbrayıl, Füzuli, Salyan

Xarab olmaq, iylənmək. □ Bı ət ağırraşıf, mını at it yesin (Cəbrayıl); Yayda ət tez ağırraşır (Füzuli).

ağırrıx¹

Qarakilsə, Qazax

1. Yaylağa köçərkən kənddə saxlanan ağır şeylər (Qazax).

2. Yaylağa köçərkən əvvəlcədən göndərilmiş ev avadanlığı (Qarakilsə).

ağırrıx²

Meğri

Göz xəstəliyi adı. □ Biz İranda ulanda ağırrığ uşaxların amanın kəseydi.

ağırrıxçı

Qazax

ağırsəngül

Salyan

Təvazökar. □ Şəfiqənin bö:g gəlini çox ağırsəngüldü.

ağırtaxtalı

Gəncə

Vüqarlı. □ Cəfər uşax-muşax tayı döy, çox ağırtaxtalı adamdı.

ağırsımax

Şəmkir

Xarab olmaq, iylənmək. □ Yayın hökmünə bax ki, ət iki sa:dın içində ağırsıyıf.

ağız

Ağdam, Qax, Şəki, Zaqatala, Zərdab

1. Qaramalın doğandan sonra ilk südü (Şəki, Zaqatala). □ Ağızdan yaxşı maxara oluy (Zaqatala).

2. Yeni doğan qaramalın ilk südündən bişirilən yemək (pendir kimi olur) (Ağdaş, Qax, Şəki, Zərdab). □ Bi qazan ağız bişirmişdim, hamısını payladım (Şəki).

ağızacısı

Təbriz

Yas yerində bişirilib paylanan halva. □ Arvaddar qəbir üssinə ağızacısı aparılla.

ağızambuğuz

Tovuz

ağızdandımax

Basarkeçər, Çənbərək

Yeni doğulmuş heyvana ağız əmizdirmək. □ Heyvan anadan olan günü əmizdirirsən, elə o, ağızdandımaxdı (Basarkeçər); Quzuyu həmi ağızdandıdım, həmi sulux tutdum (Çənbərək).

ağızdıx¹

Gədəbəy, Tovuz

Yeni doğmuş heyvanın ilk südü.

ağızdıx²

Füzuli, Cəbrayıl, Oğuz, Şuşa

Qıf. □ Bala, o ağızdığı ma: ver (Füzuli).

ağızdıx³

Tovuz

Dolu çuvalın ağzını bağlamaq üçün örtük. □ Bu çuvalların ağızdığı yoxdu, haravıya qoyanda töküləjəx'.

ağızdır

Lənkəran

Xəbərçi. □ Fatma yaman ağızdır arvaddu.

ağızəmməz

Basarkeçər

Könülsüz, yavaş-yavaş yeyən.

ağızgələsi

Zəngibasar

Mübahisə. □ Uşaxlar genə ağızgələsi eliyillər.