Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

zılavlamax

Qarakilsə

zıldan

Gədəbəy

Yaş, rütubətli. □ Zıldan ağaşdı, qo:n qurusun.

zıldıramax

Çənbərək, Karvansaray

Yetişmək. □ Alma zıldırıyıf tökülür (Karvansaray).

zıldırramax

Zaqatala

Sızıldamaq.

zılğa¹

Cəbrayıl, Zəngilan

1. Bax: zığla (Zəngilan). □ Quşun balası hələ zılğadı, uçə.lmir; Divardakı ilan zılğaları uddu; Düləçənin balalarının hamısı hələ zılğadı.

2. Anadan təzəcə doğulmuş uşaq (Cəbrayıl).

zılğa²

Füzuli, Sabirabad, Şamaxı

Balacaboy (adam).

zılğa³

Daşkəsən, Şəki

Arıq, zəif. □ Uşax əmələ gəlmir, heylə zılğa durur (Şəki).

zılx

Ağdam, Ağdərə, Cəbrayıl, Əziz­bəyov, Füzuli, Gədəbəy, Gəncə, Kürdəmir, Salyan, Şəki, Ucar

Çuğundur. □ Zılx da əkirix' (Ağdam); Həməvvax zılx vereyrim qışda mala samannan bir yerdə (Gədəbəy); Qalxoz bu il zılx normasını doldudu (Cəb­rayıl).

zılxı

Füzuli

Tamamilə.

zılığ

Cəlilabad

Gözdə əmələ gələn çirk.

zılıf¹

Qarakilsə

Həyasız. □ Zılıf qa­dındı, heş kim üzünə baxmır.

zılıf²

Şərur

Darının bir növü.

zılıx³

Cəbrayıl, Zəngilan

zılın

Meğri

Pinti. □ Əldərədə zılın arvat yoxdu.

zımbıl

Gədəbəy

Ağır. □ Zımbıldı, tər­pətmək olmor.

zımır¹

Basarkeçər, Gədəbəy, Tovuz

Palçıq. □ Camış özünü zımıra saldı; Arxa su zımır kimi yəlir, də:n, bağlara yağıf (Tovuz); Buralar pütüncə zımırdı, yeriməx' ha olmor (Gədəbəy).

zımır²

Tovuz

Yetişməmiş, kal (meyvə). □ Ə:, o alma zımırdı, onu niyə yi:rsən?

zımırd

Qazax

Tamamilə, büsbütün. □ Bu qarpız zımırd kaldı; Həsən zımırd qammer.

zımırramax

Basarkeçər, Borçalı

Çirkləndirmək. □ Mal buroyu zımırrı:f gə tə­mizdə (Borçalı).

zımırt

Qazax