Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
xır1
Ağdam, İsmayıllı, Quba, Şamaxı
Bax: xiy1. □ Xır bizin yerrərdə ulmaz, bizdə çəltik əkmiyədülər (Quba); Gəl xıra su qoşağ, yanmasın (İsmayıllı).
xır2
Ağdaş, Bakı, Quba, Oğuz
Bostan. □ Gedəgün bizim xıra qarpuz yeməgə; Gecə xıra oğri gəlmişdü (Bakı).
xır3
Ordubad
Tamam. □ Xörəx' xır duzdu.
xır4
Borçalı, Gədəbəy, Goranboy, Qazax, Tovuz, Zəngilan
Çınqıl; cınqıl qarışıqlı qum. □ Orda olan daşın çoxu xırdı (Qazax); Bıra xırdı, bırda yaxşı şey olmır (Zəngilan); Xır harava yolunda çox olor (Gədəbəy); Yola daş döşədixdən so:ra üstünə xır tökülsə yaxşı olar (Tovuz).
xır5
Balakən
Paxıl, xəbis.
xır6
Cəlilabad, Göyçay, Kürdəmir
Vint. □ Maşının xırı açılmışdı (Cəlilabad).
xır7
Oğuz
Bostan ləki.
xır8
Qazax
Xırda. □ Xırnan xurda bir sözdü.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətixıra1
Kürdəmir
Qovun növü. □ Xıra bozdəlidən xırda olur.
xıra2
Borçalı, Daşkəsən, Gədəbəy, Goranboy, Xanlar, Qazax, Mingəçevir, Salyan
Qısaboy <adam>. □ Bayram yaman xıra boydu (Qazax); Yekələnmiyif filankəs, çox xıra qalıf (Gədəbəy); Bu kətdə xıra adam azdı (Xanlar).
xıra3
Biləsuvar, Cəbrayıl, Cəlilabad, Füzuli, Göyçay, İmişli, Kürdəmir, Lənkəran, Salyan, Ucar, Zəngilan
Yetişməmiş xırda qovun və s. □ Qovun hələ xıradı (Kürdəmir); Uşaxlar bossannan xeylax xıra yığdılar (Ucar); Əhməd əmi, tağda xıra çoxdumu? (Cəbrayıl).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətixırça1
Bolnisi, Çənbərək, Gədəbəy, Qazax, Şəki, Şəmkir, Tovuz
Bax: xıra2. □ Alosman xırça qaldı, yekələmmədi dayna (Çənbərək); Xırça adamın konlunnan gündə üç dəfə allahlıx keçər (Şəmkir).
xırça2
Xanlar
Donuz balası. □ Donuzun balasına xırça deyərəx.
xırça3
Oğuz, Şamaxı
İçərisində ağartı saxlanan dəri qab. □ Yavər bizə bir xırça üzzü pendir gətimişdi (Şamaxı).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti