Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

uynumax

Çənbərək

Uyuşmaq, bərkimək. □ Qatığ uynupbu ola?

uyra

Balakən

İkiyaşar erkək at.

uyuf

Masallı

Ağılsız. □ Nə uyuf adamsan sən?

uyuğ

Xaçmaz, Quba

Bax: ovux. □ Uyuğı u düzəldədü bırda (Quba).

uyux¹

Cəbrayıl, Qax

uyulmax

Qax

İnanmaq, etibar etmək. □ Honun deydeylərinə uyulup hona getdi.

uyurcah

Barana

Uyurcah olmax: rastlaşmaq, rast gəlmək. □ Gedif əfəlin birinə uyurcah oldum.

uyuşmax¹

Ağdam, Bərdə, Cəbrayıl, Daşkəsən, İmişli, Şamaxı, Şuşa, Zəngilan

Bərkimək <südün qatığa çevrilməsi zamanı>. □ Süd hələ uyuşmuyuf (Ağdam); Qatığı kəsmə, hələ uyuşmaz (Daşkəsən); Qatığ heç uyuşmuyuf, nə tə:r kəsim verim sa: (Zəngilan); Südün üsdün açma, indi-indi uyuşur (Cəbrayıl); Qatığı indi çalmışam, bir əzdən uyuşar (Şuşa).

uyuşmax²

Cəbrayıl, Şuşa, Zəngilan

Öyrəşmək, alışmaq; isinişmək. □ Bir həfdədi bı quzunu alıp gətimişəm, ama heş bizim quzulara uyuşmur (Zəngilan); Çox soyux uşaxdı, heş kəsə uyuşmur (Şuşa).

uyuşmax³

Cəbrayıl

Keyimək. □ İndi uyuşur inənin yeri.

uzamax

Kəlbəcər

Uzanmaq. □ O hası adamın boğazı uzundu de:llər: “Ə:, bunun anğut kimi boğazı uzoyuf ”.

uzan

Quba

uzanajax

Tovuz

Arabanın qolu. □ Uzanajax fisdığ ağajınnan olor.

uzatmax¹

Dərbənd, Tabasaran

Göndərmək. □ Sora uniyə <oraya> adam uzatadam (Dərbənd); Uğluma mektup uzatmışam (Tabasaran).

uzatmax²

Çənbərək, Dərbənd, Tovuz

Yola salmaq, ötürmək. □ Apardım, uşağı Əyridən uzatdım, bilmirəm gedif çıxə:ləjəx'lərmi (Çənbərək); Apar onu vazqalacan uzat, sonra qayıdarsan (Tovuz); Mən qunağlari uzatmağa gitdim; Qunaği uzatıb gələdəm (Dərbənd).

uzatmax³

Çənbərək

Toxumaq. □ Çatı uzadıram.

uzdamax

Çənbərək, İrəvan

Əvvəlcədən müəyyənləşdirmək. □ Əhməd, yer uzdeyjam; Noyruz Sarıdəriyi uzduyuf (İrəvan); Sudu Avdası büyünnəri yer uzduyurdu ku, otunu çala (Çənbərək).

uzdan

Zaqatala

Təmiz, səliqəli.

uzdannıx

Zaqatala

Təmizlik.