Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

töycü töx'məx'

Bərdə

Məsləhət vermək, məsləhətləşmək, tədbir görmək. □ Qolxozçular töycü töx'dülər, kəndə su gətirdilər.

töycü eləməx'

Gədəbəy

Məsləhət etmək, tədbir görmək. □ Töycü elə:n, bir görəx' hə:anedey buyişdər? 

töyrə

Qazax

Beli yastı təpə.

tözərəx'lənməx'

Qarakilsə

Qoyub qaçmaq, götürülmək. □ Məni görən kimi tözərəxləndi.

tu:a

Borçalı, Hamamlı, Qazax, Tovuz

Kiçik qazan. □ Tuyyu ojağa as (Hamamlı); Bizim ikijə tu:amız var (Tovuz).

tubulqu

Cəbrayıl

1. Qırmızımtıl qabığı olan yabanı ağac növü.

2. Tubulqudan düzəldilmiş əlağacı, çubuq, çomaq. □ Tubulqu adamı çox pis ağrıdır.

tuburğı

Kürdəmir

tuburği

Şamaxı

tuc

Ağbaba, Qax, Oğuz

tufulqu

Qarakilsə

Gəlmə (adam). □ Tufluqu gəlmə adama de:rix' .

tuğ¹

Ağsu, İmişli, Şuşa, Zərdab

Bayraq. □ Qoşın gəldi ölkəsinə qabağında tuğ (İmişli); Meydana hər dəsdə öz tuğuynan gəlmişdi (Şuşa).

tuğ²

Ağcabədi, Yevlax

Dik, hündür. □ Tuğ dağa çıxmağ olmaz (Ağcabədi).

tuğ³

Ağdam, Ağdaş, Bərdə, Gəncə, Xanlar, Qax, Mingəçevir, Oğuz, Şəki, Şuşa, Ucar, Zaqatala

Narın süpürgə. □ Büyün üç tuğ bağlamışam (Ağdam); Tuğyumuşaxdı, tozu süpürür (Oğuz); Anam evi tuğnan süpürdü (Gəncə); Kənddən bizə tuğ göndəriblər (Ucar); Tuğnan öyün küşdərinnən toz tökəllər (Xanlar); Bizdər öyi tuğnan süpürürux (Şəki).

tuğallamax

Ağdam

Böyümək, qol-budaq atmaq (ağaca aid). □ Ağaş yaxşı tuğallıyıf.

tuğay¹

Yevlax

Hündür, uzun. □ Kür qıra:ında tuğay yulğun çoxdu.

tuğay²

Kürdəmir, Salyan

tuğoy¹

Daşkəsən, Gədəbəy

tuğrul

Şuşa

Quş adı. □ Bi:l tuğrul çox gəlmişdi.