Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

tilan

Lənkəran, Salyan

1. Sürtülmüş, sürtülüb hamarlanmış, cilalanmış (Lənkəran). □ Tilan çarx kimi nə axıb gedirsən.

2. Sürtülmüş aşıq. □ Çingizdə üş dənə tilan var (Salyan).

tilanbar

Bakı, Salyan, Şamaxı

1. Çoxlu, xeyli.

2. Dolu. □ Heyetdə qar tilanbardu (Bakı); Hindi pambuğ tilanbardı (Salyan); Tikanda vərmeşil u ğada var ki, lap tilanbardu; Həyət un taylarınnan tilanbardı (Şamaxı).

tilə¹

Quba

Qisas, acıq. □ Bu tiləyi mən səndə quymaram.

tilə²

Zəngilan

Pambıq bitkisində olan xəstəlik adı.

tilə³

Lənkəran

Ting. □ Bir nar tiləsi gətirib həyətdə əkdi.

tilə düşməx'

Zəngilan

Tilə xəstəliyinə tutulmaq.□ Pambığa tilə düşüf sə:rdən dərmannama aparırıx.

tiləboran

Şamaxı

Tiləboran eləmək: bərk döymək, əzişdirmək. □ Sən lap Vəlini tiləboran elədin.

tiləkeşniş

Lənkəran

Süpürgə hazırlamaq üçün işlənən yabanı bitki.

tiləmvar

Cəlilabad

tilənmiş¹

Lənkəran

Sırtıq, abırsız, həyasız, utanmaz. □ Həsən lap çox tilənmiş adamdı, ona qoşulma.

tilənmiş²

Lənkəran

1. Arıq.

2. Əldən düşmüş, zəifləmiş.

tilət¹

Biləsuvar, Kürdəmir, Salyan, Şamaxı

Tiyə; bıçaq, dəhrə və s. kəsən hissəsi. □ Dəhrənin tiləti qırılıp (Kürdəmir);
Bı tilətnən əyaqqabının palçığın təmizzə (Salyan); O tiləti ver, çikməmi təmizziyim (Şamaxı).

tilət²

Salyan, Ucar

İşlənmə nəticəsində sürtülüb nazilmiş sabun, süpürgə və s. □ O tilət süpürgəni tap, heç olmasa öyi süpür; Biyəz tilət sabın qalmışdı, bilmədim necoldi (Salyan).

tilf

Zəngilan

tilfə

Ucar

Ağacın gövdəsində əmələ gələn göbələk.

tilif

Cəlilabad, Sabirabad

Çayın puçalı. □ Çayniyi yaxala, tilifi at (Cəlilabad).

tiliflənmək

Kürdəmir

Tel-tel olmaq. □ Ət çox bişdiyinnən tilifilənmişdi.

tililəmək

Zaqatala

1. Döymək, əzişdirmək.

2. Daşa basmaq. □ Əhməd Səlimi tililədi.

tilim

Xanlar