Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

təyənçə

Qax

Kiçik qazan, qazança.

təytin

Salyan

Təytin olmağ: sakit olmaq, sakitləşmək. □ Sa:lla biy az taytin ol.

təzdənməx'

Çənbərək

Çıxıb getmək.

təzəki

Mingəçevir

1. Araqçın.

2. Gecəpapağı.

təzənə

Qazax, Oğuz

Mizrab. □ O təzəneyi ver, sana bir Kərəm gözəlləməsi çale:m, gör nejədi (Qazax).

təzix'məx'

Basarkeçər, Kürdəmir

Ürkmək, hürküb qaçmaq. □ Öydən çolpalar küdriyə təzikip (Kürdəmir).

təzikif getməx'

Basarkeçər

Çıxıb getmək, qoyub getmək. □ İnəyin balası təzikif gedif.

təzkirmək

İsmayıllı

Məsləhət görmək, məsləhət bilmək. □ Əbdül dayı təzkirib ki, oğlunu oxutsun.

təzməx'

Cəbrayıl, Hamamlı, Kəlbəcər, Meğri, Ordubad

təzov

Şərur

İkinci suvarma.

tıbılğı

Ağbaba

Kiçik budaqlı ağac.

tığ¹

Ağcabədi, Ağdam, Borçalı, Culfa, Gədəbəy, Xanlar, Qazax, Laçın, Meğri, Ordubad, Şəmkir, Şuşa, Tovuz, Zəngilan

Böyük topa. □ Bıra bir tığ odun yığmışam (Zəngilan); Həsəngil tığ peyin daşıdılar bostana (Cəbrayıl); Ordakı qartof tığları ha:sı priqədənindi (Gədəbəy); Saba üş karrı tığ üzüm yığecıx ki, hərəsi bir maşın ulsun (Meğri).

tığ²

Salyan

Səliqə, səliqə-sahman. □ Qoymaram öyi-eşigi tığdan düşə.

tığ vurmax

Ağdam, Bərdə, Şuşa

Müəyyən bir şeyi təpə şəklində bir yerə yığmaq, topa düzəltmək. □ Odunu tığ vurmuşam, qış çıxıncayandırajam (Ağdam); Taxılı tığ vur, sə:r so:urarıx (Bərdə).

tığıllamax

Şahbuz

Bir şeyi təpə şəklində bir yerə yığmaq, qalaq vurmaq, bir-birinin üstə yığmaq. □ Taxıl savrılıb sora yerə tığıllanır.

tığlamax

Ağdam, Bərdə, Şuşa