Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

təli

Qarakilsə

Təpə. □ Yusupu bir təlinin başında qoydular.

təlid

Ordubad

Kömək. □ Çar hökümətinin türməsinən ollar özgəsinin təlidiynən türməni qazıb çıxıblar.

tə:lifçi

Şahbuz

Toya adam dəvət edən şəxs. □ Tə:lifçi gəlmişdi, bizi toya çağırdı.

təliməx'

Gədəbəy, Gəncə, İmişli, Qarakilsə, Qazax

təlis¹

Culfa, Ordubad, Zəngilan

Kisə. □ Ağ təlisinən bir sümbül yığmışdıx (Zəngilan); Bizdər mişoğa təlis diyarıx (Ordubad); Təlisə un yığırıx, dən yığırıx (Culfa).

təlis²

Astara, Cəlilabad, Gədəbəy, Qazax, Lənkəran, Masallı

Əl-üz dəsmalı. □ Təlis qoymuyufsan əlimizi siləx' (Qazax); Təlisi bəri elə:nnən silem üzümü (Gədəbəy); Təlisi ver üzümü silim (Lənkəran); Qıza, qıza! Təlisi ver, Hüseynağa üzün silsin (Cəlilabad).

təlis³

Cəlilabad

Əlüzyuyan. □ Qıza, təlisə su tökginən.

təlis⁴

Gəncə

Üzərinə tut çırpmaq üçün bir-birinə tikilmiş böyük parça.

təlisbənd

Ağbaba

1. Müvəqqəti. □ Evin üstünü təlisbənd basırax.

2. Başdan-sovdu, tələsik.

təlisvənd

Çənbərək, Tovuz

tə:lqə

Qazax

təll

Cəlilabad

Dağ. □ Bir təllün üsdünnən keçəndə gördi bir qalaçə var.

təlləməx'¹

Qazax

Aldatmaq. □ Təlliyif boynuma toğluyu üş yüz qırx manıta sırıdı.

təlləməx'²

Meğri

Qalamaq, bir-birinin üstünə yığıb toplamaq. □ Ya maşın verin daşıyım narı, ya da yığıp təlle:cəm narrığın ortasına.

təlləm-təlləm

Qazax

Boş-boşuna, işsiz. □ Niyə oxumursan, təlləm-təlləm gəzersən?

təllivəl

Meğri

Güc-bəla ilə, bir təhər, çətinliklə. □ O vədə mən yaşerdim təllivəl.

təmbəlit¹

Çənbərək

Dolu, dopdolu. □ Şümşüt yunnan çualı təmbəlit doldurdu, apardı yetdi.

təmbəlit²

Bakı

Məfrəş. □ Təmbəlitdəri ərəbələrə yüklədik, göndərdik bağa.

təməlluğ

Quba

Uzunçuluq. □ Təməlluğ adamda çux pis adətdü.

təmənə

Bərdə

Düzuçlu qıyıq. □ Təmənəni ver çualı tikim.