Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

tafdalamax

Şəmkir

Əkin sahəsini şırımlara ayırmaq. □ Darıyı əkerıx' payızda, onnan sonra tafdaleyıf onu sulerıx.

tafdımax

Daşkəsən

İtiləmək. □ O tafdağı ma:yəti bu kərəntiyi tafdıyım.

tafı

Culfa

Üzüm növü.

tafır

Cəbrayıl, Çənbərək

Fərq.

tafırın tutmax

Cəbrayıl, Çənbərək

1. Fərqini müəyyənləşdirmək (Çənbərək).

2. Sınamaq (Cəbrayıl). □ Tafırın tutmuşam, təx' savır ma: düşür (Cəbrayıl); Tafırın Xidir tutuf həfdədə xiyarı suluyur bir dəfə; Köhçəli Nədir hər şeyin tafırın tutuf (Çənbərək).

tafırqa¹

Ağdərə

Köçəri. □ Əvvəl tafirqaydıx biz.

tafırqa²

Meğri, Ucar

Gəlmə, yerli olmayan, yurdsuz. □ Dedim: “Əmir xan, tafirqa adamıx, deyna bizim davarrarı versin” (Meğri).

tafqıntı

Qazax

Tapılmış şey. □ Bu tafqıntıların yə:si çıxdımı?

tafqır

Zəngibasar

Dəfə. □ Bir tafqır da yusan ə:r, təmmiz olar.

tafrıx

Şəki

Qarışıqlıq.

tafrığa düşməx'

Şəki

Dolaşıqlığa düşmək, qarışıqlığa düşmək. □ Bizim qonşunun işi tafrığa düşütdü.

taftapı

Karvansaray

Qarğıdalı və ya darı çörəyi. □ Qardalı ununnan yaman taftapı bişirillər.

tağ

Ordubad

Taxça.

tağalağ¹

Cəbrayıl, İmişli, Salyan, Şamaxı

Cəhrədə iyə keçirilən dairəvi taxta. □ Tağalağ iynən bir yerdə firranır (Cəbrayıl).

tağalağ²

Şamaxı

məc. Quru, bərk.

tağalağ³

Quba

1. Dairəvi, girdə.

2. Dairəvi dəmir və ya taxta. □ U tağalağı urdan kütür, əl-ayağa dulaşadu.

tağalağ⁴

Qazax, Şəmkir, Tovuz

Sap çarxı. □ Gələndə iki dənə ağ, bir də qara tağalağ al gəti (Qazax).

tağalağa dönməy

Şamaxı

məc. Qurumaq, bərkimək.

tağalax¹

Ağdam, Bərdə, Culfa, Şuşa, Tərtər