Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

sərçələ

Xanlar

Çeçələ barmaq. □ Balaca barmağa sərçələ deyrəx'.

sərçi

Şərur

sərdaba

Salyan

Əhvalat. □ O:n sərdabası çox deyiləcəgdi.

sərdaxıl

Lənkəran

Qəbiristan.

sərdan

Culfa, Qafan, Zəngilan

Mal-qaranın yığıldığı və ya sağıldığı yer. □ Bizim cöngə sərdanda yoxdı, yə:qin ki, qurd yedi (Qafan); Fərzəli qoyunu sərdana gətirdi (Zəngilan); Keçən il mən sərdanda beş yüz sağmal qoyun sağdırdım (Culfa).

sərdəhnə

Gəncə, Qazax

1. İstifadəsiz axan su (Qazax).

2. Suçıxan, sututan sahe (Gəncə). □ Bizim arx elə sərdəhnə axer (Qazax); Sənin yerin sərdəhnədədi (Gəncə).

sərdəsi

Bakı

Başdansovdu, birtəhər, başdan eləmə.

sərdəst

Zəngibasar

Heyvanın bel əti. □ Mu:n sərdəstini də ma: verərsən, yaxcımı?

sərdig

Quba

Taxtadan qayırılmış qazan qapağı. □ Qazanun ağzini sərdignən ürt.

sərduvağ

Salyan

Qabların ağzına qoyulan qapaq. □ Qazanın sərduvağı yoxdı.

sərex'

Meğri

Həqiqi, düzgün. □ İramazan sərex' sözün mo: deyip, o bir də bu vilayətə qeyitmecex'.

sərə¹

Zaqatala

Qurum. □ Turbadan sərəni təmizdə!

sərə²

Meğri, Ordubad

Suluf. □ Tökecəm mejmeyinə düyünü, sərəsin bicə-bicə təmizdə:n (Meğri); Düyünün sərəsin arıd (Ordubad).

sərə³

İmişli, Ucar

sərəcə

Zəngibasar

Bostan-tərəvəz sahələrinin baş tərəfi. □ Xiyarrarı yığıf tığlamışıx sərəcələrə.

sərəçi

Şərur

Əkin yerinin qutaracağında suyun başqa sahələrə keçməməsi üçün qazılmış kiçik arx.

sərəg

Göyçay, Kürdəmir, Şamaxı, Ucar

Yüngül, ağıldankəm, gic, axmaq. □ Şərəg adamdı, o:n neyinnən danışırsan;
Adam sərəg olmaz (Kürdəmir); Şərəg adam danışığın bilməz (Ucar); Əhməd çox sərəg adamdı (Şamaxı).