Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
sava
Cəbrayıl, Qafan, Qarakilsə, Meğri, Ordubad, Zəngilan
1. Gec (Qafan, Qarakilsə, Ordubad). □ Sava əkilən taxıl bizim dağlarda gəlip yetimir (Qarakilsə); Bizim bağda bir armıd var, həmişə o, sava yetişir (Qafan); Bir yağış yağsa, sava zəmilər yaxşı olar (Qafan).
2. Gec əkilmiş (Cəbrayıl, Zəngilan). □ Bizim bosdan savadı (Cəbrayıl); Un hexdar pabı:m savadı, i:rmisi herağaşdı (Zəngilan).
Həmçinin bax:
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətisavax1
İrəvan
Sahə suvarıldıqdan sonra suyun kəsilib axıdıldığı yer. □ Əyə Həsən, suyu bir savax yoxdu ki, savasan gedə.
savax2
Meğri
Suyu sovrulmuş dəyirman. □ Nə savax dəyirmannar kimin boynö: qoymusan çiynö: üsdünə?
savax3
Cəbrayıl
Dən olmadığı üçün işləməyən, boş dayanan. □ Kimin dəni var aparsın yüyütsün, də:rman savaxdı.
Həmçinin bax:
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti