Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

qərəl tapmamağ

Darıxmaq, hövsələsi çatmamaq. □ Qərəl tapbiyəndə qonşiyə gedeydim.

qərəlməğ

Yardımlı

Bərk susamaq, susuzluqdan əziyyət çəkmək. □ Neçə sahatdu susumnən qərəliyəm.

qərəm¹

Culfa, Qarakilsə, Naxçıvan, Ordubad, Şahbuz, Şərur

Həmişə, daim. □ Mənim oğlum qərəm qulluxdadı (Şərur); Ordan qərəm su gedəcəx' (Ordubad); Boyəhməddilər qərəm bırdadı (Culfa); Mən qərəm avçılığnan məşğul oluram (Şahbuz).

qərəm²

Meğri

Xanənişin, evdə oturmağı sevən. □ Nənəm qərəm adamdı, gəzməyinən işi yoxdu.

qərəm³

Gəncə

qərəmə¹

Meğri

qərəmət¹

Meğri

Fikir; qayğı. □ Dədə-nənə həməvax öz əyalının qərəmətin çəkər.

qərəmət²

Cəbrayıl

Bəxtiqara. □ Sən çox qərəmət adamsan, heş baxdın gətimir.

qərətoluğ

Yardımlı

Yetişmiş, dəymiş. □ Bağdə qərətoluğ meyvə çoxdu.

qərəvezi

Bakı

Nəhayətsiz, uzun, sonsuz (yol). □ Bu yol nə qərəvezidür, gedmegnən qutarmır ki, qutarmır.

qərəveziyə gedmeg

Uzun, nəhayətsiz yola getmək. □ Suçun qərəveziyə gedmişdün begəm, belə gec gəldün?

qərəvənə

Ağbaba

Xəmir tabağı.

qəribə

Ağsu, Gəncə

Qərib. □ Bizzərdə qəribə adama çox hörmət eliyərik (Ağsu).

qəribpərvər

Şuşa

Qəribə hörmət edən. □ Həsən çox qəribpərvər adamdı.

qərim

Salyan

Tənək basdırmaq üçün qazılan yer. □ Bağda təhəg basdırmağ üçün yüzə qədər qərim qazmışam.

qərqəşə

Meğri

Qayğı. □ Dadaşnan Mürsəlin qərqəşəsin mən çəkem?

qərrahlanmax

Qarakilsə, Meğri

Arxalanmaq. □ Mən sənə qərrahlaneram (Meğri); Sən kimə qərrahlanırsan? (Qarakilsə).

qərs

Şuşa

Qərs eləməx': əkmək. □ Həyətdə bir alma:ğacı qərs elədim.