Quba, İrəvan
Lalə. □ Qabqıranı dəriv əvə gətirməzdər (İrəvan).
Bakı
Kal əncir. □ Xəzri ağacın qablalarını səlt tökdi yerə.
Zəngibasar
Qəlp, saxta. □ Bı əsil qızıl döylü, qablamadı.
Salyan
Yığmaq. □ Pammığı qablo:un xarala.
Çox yemək, acgözlük etmək. □ Ədə, az qabla, partlıyarsan ki.
Bakı, İrəvan
Qapaqlı böyük qazan. □ Qablamaqazan çox böüg olur, özi də mö:kəm olur (Bakı); Qablamaqazanda puloy pişirəllər (İrəvan).
Bərk yıxılmaq, üzü üstə yıxılmaq.
Füzuli
Xörək adı. □ Əti doğruyursan, noxut tökürsən, öz vamına pişirirsən, bıa <buna> qablı deyilir.
Culfa, İrəvan
1. Qın (İrəvan). □ Atam öz ülgücünə qablıx tix'di.
2. İynə sancılan yastıqça (Culfa). □ Qablığın üsdünə iynə sancırıx.
Lalə.
Zaqatala
Bağlama. □ Ay bala, dur qabuçu bura gəti görüm, içində sap varmı?
Göyçay, İmişli, Qax, Sabirabad, Şəki, Zaqatala
Bax: qaj1. □ Qajın suyunu kəs (Zaqatala).
Naxçıvan, Zəngilan
1. Qarğıdalı qıçası (Naxçıvan).
2. Qurumuş pambıq qozasının qırıntıları (Zəngilan). □ Yaveynan pambı: sirkəliyin, qacağı tökülsün yerə.
Çala-çuxur. □ Bu şo:fır afdo:mili lap qaca-quca yolnan sürür; Mən bilirəm qaca-quceynan gedmeg şo:firçün çetindü.
Meğri
Yaylaq, meşə ətrafında otlaq yer. □ Heyvandarrar diyərdi: “'Xırdabaş heyvanın canı yayda qacal, payızda meşədi”.
Bərdə
Bax: qajir. □ Qacar uçub gəldi.
Qax, Zaqatala
Tərs, inadkar. □ Əşi, sən nə yaman qacar adamiymişsən?! (Qax)
Özül. □ Həsən büyün öyün qacarını qoyuf, hora gedirəm.
Həmçinin bax: