Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

mampax

Qazax

Küt, maymaq. □ Məmmət yaman mampağ adamdı.

man

Ağcabədi, Ağsu, Bakı, Bərdə, Cəbrayıl, Füzuli, İmişli, Kürdəmir, Qarakilsə, Lənkəran, Salyan

1. Eyib. □ Qoja adama kö:nə geymək man döyi (İmişli); Rübeydə heç man-zad bilmir, kişilərin yanında söyüş söyür (Lənkəran); Oi özüə man bilmə, nə var ki (Ağsu); Ay oğul, bizim kətdə arvadın başıaçıq gəzməyi man dəyil (Ağcabədi);
Ağdamda xoruz dö.üşdürmək man də:il, Sarıcalıda mandı (Bərdə).

2. Nöqsan.

ma:na

Bakı

Bəhanə. □ Gedməgə kirdarun yoxdu, day ma:na eləməginən ki, azarramışam.

mancalax¹

Zaqatala

Armud növü.

mancalax²

Başkeçid

Yeyilən yabanı bitki.

mancanax

Qazax

Kotanın dəstəyi.

mancılıx¹

Zaqatala

mancılıxçı

Şəki

Baramanı döyüb sap açan dəzgahda işləyən adam. □ Keşmiş, mən bilmiyən vaxda mancılıxçılar olardı; Mən özüm mancılıxçıyam, yaxşı usdayam.

mancırıx

Ordubad

Dişli mala. □ Əli bizim qalxozda həmişə səhər mancırıx çəkər.

manda

Çənbərək, Şahbuz

Xımı (yeməli yabanı ot). □ Manda qəşəx' otdu yeməyə (Şahbuz); Mandadan turşu qoyrux, yazatana yeyrex'; Gedəx' manda yığmağa (Çənbərək).

mandağ

Sabirabad

Meyvə.

mandax

Kürdəmir, Mingəçevir

mandal

Basarkeçər, Goranboy, Ordubad

Cəftə. □ Mandal qapıda olar (Ordubad); Qapının mandalını vur (Basarkeçər).

mandallamax

Basarkeçər

Cəftələmək. □ Axşamdı, ta qapıyı mandalla.

mandan

Qazax

Tənbəl.

mandıx

Qazax

1. Tənbəl.

2. Ərköyün.