Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

mənəx'

Qazax

1. Samanlıq.

2. Qışda heyvan saxlanan yer.

məngəl

Bərdə, Göyçay, Xudat, İsmayıllı, Qusar, Oğuz, Şəki, Ucar

Kol, tikan qırmaq üçün orağa oxşar xüsusi alət. □ Məngəlimiz yoxdu diyənə kol qırmağa sabeyinnəri gedəcik (İsmayıllı); Dəryaznan oççalırıx, <ot çalırıx>, məngəlnən kol (Ucar); Qaratikan-zad qırırux məngəlnən (Şəki); Məngəlin bir metr yarım ağac sapı olur; Məngəli gəti kol qırmağa gedirəm (Oğuz).

məngələ

Ordubad

Kiçik oraq. □ Bizzərdə məngələynən ot çalallar.

məngirrəmək

Kürdəmir

Mənimsəmək, yiyələnmək. □ Yalannan Vahab qoyunu məngirrədi.

mənimsimməx'

Gədəbəy

Yalvarmaq. □ Arvat mana mənimsinerdi kin, uşağı Bəkiyə aparım.

mənşər

Çənbərək

Qədim, keçmiş. □ Mənşərdən ayrılmışıx biz.

məntər

Quba, Ucar

Çirkin, kifir. □ Bir una bax, lap məntərə uxşi:di (Quba); Məntərə uxşuyur, heç adama da oxşamır (Ucar).

mərcanquli

Bakı

Balıqqulağı. □ Dənizin qirəğində u qədər mərcanquli var ki, gəl görəsən.

mərcəxər

Tabasaran

Armudun tezyetişən növü. □ Büzün yerlərdə ən tez dəgən mərcəxərdü.

mərçək

Əli Bayramlı

Qulağın aşağı, yumşaq hissəsi.

mərdağa

Zəngilan

Çobanların gecələdiyi koma. □ Mərdağanı qoyuna yavıx tikəllər ki, yaxşı gözdəsinnər.

mərdənə

Mingəçevir, Şəki

Yuxayayan, üstündə xəmir yaymaq üçün xüsusi düzəldilmiş taxta. □ Xamır yayıllar mərdənədə (Şəki).

mərdi-mərdi

Oğuz

Uşaq oyunu adı. □ Mərdi-mərdi uşaq oynudu.

mərə¹

Yevlax

Pusqu. □ Sən mərədə dur, biz gedəy ovu ülküdəy gəlsin.

mərə²

Qusar

Arx.

mərə³

Cəbrayıl, İsmayıllı, Kürdəmir, Laçın, Oğuz, Sabirabad, Salyan, Şamaxı, Yevlax

Qığmərə oyunu üçün qazılmış çala. □ Molla diyandı mərədə (Salyan); Diyanın, ko de:l, qozdarı bir də mərəyə atağ, kim cüt salsa o:ndı (İsmayıllı); Mərədən qabağa-dala keşmə (Oğuz); Mərə qazın, qığmərə oynuyax (Yevlax).

mərə qazma

Füzuli

Uşaq oyunu adı.