Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

məkəş

Qax

Kəsmik.

məki

Ağcabədi

Lovğa. □ Kamran məki adamdı.

məkir

Ağdam, Füzuli

Höcət, sözündən dönməyən.

məkik

Çənbərək

Təsirli. □ Albava kişinin sözü yaman məkix'di, heş kim qavağınnan dinəmmir.

məqiy

Qax

Camış balası.

mələ

Ağdam, Ağdaş, Lənkəran

1. Taxtabiti. □ Bu gecə sə:rə kimi şirin canımı mələ yi:b; Bizim evdə mələ yoxdu (Lənkəran).

2. Əqrəb cinsindən olan zəhərli həşərat. □ Mələ vuran adam hər sa:t əmələ:lmir (Ağdam); Mələ bizim inəyi öldürdü (Ağdaş).

mələçə

Ağdam, Qubadlı

Armudun tezyetişən növü. □ Armıd deyəndə mələçədi, yeyəsən, ləzzət aparasan (Ağdam); Mələçə qutardı, qalmadı (Qubadlı).

mələçi

Lənkəran

mələqaş

Cənubi Azərbaycan

Sarı iplik. □ Bir çuval mələqaşımız var.

mələdağ

Cəbrayıl

Mələdağ eləməx':  yormaq.

mələfə¹

Ağdam, Borçalı, Cənubi Azərbaycan, Culfa, Əli Bayramlı, Gəncə, Qazax, Lənkəran, Masallı, Naxçıvan, Ordu-bad, Şahbuz, Şərur, Tərtər

1. Döşəkağı. □ Dur ordan bir təmiz mələfə gəti (Lənkəran); Mələfəni salırıx döşəyin üsdünnən (Şahbuz); Mələfə bezdən olar (Borçalı).

2. Yeni doğulmuş uşağın büküldüyü parça.

mələfə²

Culfa

Yastıq.

mələh

Cənubi Azərbaycan

Sarı rəngli quş. □ Mələh ağajda oturmuşdu.

mələləməx'

Qazax, Qarakilsə

Doğuşqabağı yelininə süd dolmaq. □ Ala inəx' mələleyifdi, büyün-savax doğajaxdı (Qazax); İnəx' mələliyif də:n doğajax (Qarakilsə).

mə:ləm

Zərdab

1. Deyəsən.

2. Məgər. □ Mə:ləm munun adı sə:n xoşuna gəlmir?

mələməz

Çənbərək

6-7 yaşlı erkək qoyun. □ Hasan kirvəliyə iki mələməz apardı.