Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

lərtvan

Salyan

Nərdivan. □ Lərtvanı gəti söykə duhara, bana çıxacam.

ləs¹

Lənkəran

Boş. □ Zəmbilin ağzını ləs tik.

ləs²

Yardımlı

Sulu yer. □ Burə ləs yerdi.

ləsəltməy

Lənkəran

Boşaltmaq. □ Qəyiş belivi sıxır, bir əz ləsəlt.

ləşləməx'

Zaqatala

Kəsilmiş heyvanın dərisini soymaq. □ Qədir inəyi ləşlədi.

lət¹

İmişli, Qazax, Meğri

Xəstəlik. □ Lət ürəx'də ossa, öhvədə ossa öldürər, bağırda ossa öldürməz (Qazax); Bı qoyında lət var, kökəlmir (İmişli).

lət²

Salyan

Özək. □ Mən qarpızın lətin yiməyi xoşdıyırıam.

lət götürmək

Yardımlı

Kökəlmək. □ Oğlən gələni lət götürüb.

lətdəmax

Şəki

Heyvanın dərisində qalmış əti təmizləmək. □ Davax dərini lətdiyir.

lətdəmməx'

Qazax

Xəstələnmək. □ Bu yazığın qarnı yekədi, nədən lətdənif.

lətdi¹

Culfa, Göyçay, Hamamlı, İmişli, Kürdəmir, Saatlı, Şamaxı, Zəngilan

Xəstə. □ Bir quzi almışdım, lətdi çıxdı, heç böyümür (Şamaxı).

lətdi²

Sabirabad

məc. Paxıl.

lətdilix'

Gəncə

Paxıllıq. □ Gərəx' lətdiliyini bildirəsən?

lətəg

Bakı

Kiçik at arabası.

lətənz

Cənubi Azərbaycan, Kürdəmir, Şamaxı, Şəki

Armud növü. □ Lətənz armudu balacadı, çox şirindi (Cənubi Azərbaycan); Armuddarın ən başı lətənzdi (Şamaxı).

lətənziri

Ordubad

Armud növü. □ Lətənziri armıd dəgibdi.

ləvə

Gəncə

Qoyunun boyun əti. □ Ləvədən də qoy.

ləvənd¹

Cəbrayıl, Cəlilabad, Salyan, Göyçay, Qazax, Lənkəran

1. Avara, yaramaz (Qazax). □ Ləvənd oğlu ləvənd gəlif çıxmadı.

2. Bacarıqsız (Cəbrayıl). □ Məmməd işdə çox ləvənddi.

ləvənd²

Lənkəran

Çox yeyən (adam). □ Bu ləvənd İsanın qarnı doymaz.

ləvənd³

Qax

İriayaqlı (adam).