Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kürməx'ləşməx'

Gəncə

Tutaşmaq. □ Əliynən Həsən genə kürməx'ləşiflər.

kürnəc

Ağdərə, Qarakilsə

İsti vaxtlarda qoyunların kölgələndiyi yer. □ İsdidən qoyun kürnəcə yığılır, kölgələnir (Ağdərə).

kürnəşməx'

Cəbrayıl, Bakı, İmişli, Qazax, Şəmkir, Tovuz

İstinin təsirindən və ya müəyyən qorxu nəticəsində həddindən artıq sıxlaşmaq, bir yerə toplaşmaq (qoyunlara aiddir). □ Canavar gələndə qoyunnar kürnəşdi (Qazax); Qoyunnar isdidən kürnəşif (Cəbrayıl); Qoyun gənə kürnəşdi (Şəmkir).

kürpüşdəməx'

Basarkeçər, Cəbrayıl

Çalxamaq. □ Nəhriyi tez-tez kürpüşdüyün kü, tez olsun (Basarkeçər).

kürsü¹

Daşkəsən, Gədəbəy

Çörək bişirmək üçün qazılıb düzəldilmiş və içərisi kərpiclə hörülmüş yer, təndir. □ Kürsü hörülür, çörəy ora kürəx'nən qoylor (Daşkəsən); Kürsünü qala, çörəx'yaperam (Gədəbəy).

kürsü²

Şamaxı

Qışda qızışmaq üçün evin ortasında xüsusi düzəldilmiş ocaq. □ Biz payızın orta ayında kürsü qururuğ.

kürsülü

Mingəçevir, Şamaxı, Şəki

Mərtəbəyarım. □ Bizim öy kürsülüdü diyə altına odun yığırıx (Şəki).

kürtüx'

Borçalı

Qəş fəslində dərələrdə yığılıb qalan qar topaları. □ Bahar olanda kürtüx'lərin altınnan su geder.

kürtyarması

Basarkeçər

Kiçik dolu. □ Axşam bir kürtyarması yağdı kı, gəl görəsən.

kürüx'

Ağdam, Basarkeçər, Hamamlı, Xanlar

kürüş

Borçalı, Qazax

1. Kürü (Qazax). □ Kürüş yeməli olor.

2. Toyuğun yumurtalığındakı qabıqlanmamış yumurtacıqlar (Borçalı).

kürüşdə

Qazax

kürüşgə

Ağcabədi, Bərdə, Tərtər

kürüşgənə

Ağcabədi, Bərdə, Tərtər

kürüşnə¹

Ağcabədi, Bərdə, Cəbrayıl, Xocavənd, Kəlbəcər, Qarakilsə, Zəngilan

küsəmməx'

Ağdərə, Şəmkir

Arxalanmaq. □ Yazığın kimi var, o da sana küsənir (Şəmkir).