Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kəmləməy

Şamaxı

Xəlbirləmək. □ Xırmançılar buğdanı kəmləyənnən sora bölüşdülər.

kəmləmməx'

Qazax

Öskürüb boğazını arıtmaq, təmizləmək. □ A Mansır, nə çox kəmlənersən, nə qalıf boğazında?

kəmləşməx'

Çənbərək, Qazax

Razılaşmaq. □ Qız öyünnən kəmləşiflər; Toyu kəmləşiflər axşam (Çənbərək); Toya kəmləşməyə gəliflər (Qazax).

kəmö:x'¹

Borçalı, Qazax

Dumanlı soyuq hava.

kəmö:x'²

Çənbərək

1. Kövrək, boş. □ Kəmö:x' qa:dan daş töküflər, onnan örgü olmaz.

2. Az. □ Kəmö:x' qar yağmışdı.

kəmrə

Bakı

Çirk, kir.

kəmrik

Əli Bayramlı, Kürdəmir

Qabaq dişləri tökülmüş (adam). □ Dişim düşüb olmuşam kəmrik (Kürdəmir); Kəmrik olduğumnan xörəgin ləzzətin də bilmirəm (Əli Bayramlı).

kəmsig

Xaçmaz

1. Əskik.

2. Qısa.

kəmsix'

Cəbrayıl, Xocavənd, Qazax, Mingəçevir

kəmsix'ləməx'

Çənbərək, Qazax

Boğazına ip bağlamaq. □ Xurda cijim buzoyu kəmsix'liyir (Çənbərək); Ax, bu Kazım nə kəmsix'lənəsidi, bir çöp gətirmir öyə (Qazax).

kəmsiy

Xocavənd, Kürdəmir, Qazax, Mingəçevir, Şamaxı, Şuşa

Bağ, ip. □ Səfiy iti həməşə kəmsiydə saxlallar (Şamaxı); O, itin başına kəmsiy bağlıyıf sürüyür (Şuşa).

kən¹

Qax

kənarə

Qax, Ordubad

Kiçik xalça. □ Kənarələri yuduzdur (Ordubad).

kəndi¹

Ağdam, Təbriz, Ağdərə, Dərbənd, Xaçmaz, İsmayıllı, Kəlbəcər, Kürdəmir, Quba, Laçın, Salyan

Taxıl və ya un saxlamaq üçün taxtadan düzəldilmiş və ya çubuqdan hörülüb suvanmış qab. □ Kəndiyə un yığırıx (Kəlbəcər); Bizzərdə kəndini palçıxdan tikəllər (Kürdəmir); Onun kəndisi doludu (Laçın); Kəndini taxdadan düzəldif taxıl yığırdıx (Ağdam); Bala, kəndidəki unumuz da qutaldı (Xaçmaz); Kəndi var i:rmi çual tutur, kəndi var on çual (Ağdərə).

kəndi²

Basarkeçər, Şəki, Qazax

Öz.

kəndü

Dərbənd

kənəfd

Cəbrayıl

Kənəfd eləməx': gözümçıxdıya salmaq.