Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kağannamax

Çənbərək

Arabanın qolunu qayışla boyunduruğa birləşdirmək, bağlamaq. □ Durum haravıyı kağannıyım, tezdən qoşax haylıyax.

kağannıx

Şəmkir

Boyunduruğun üst hissəsi üçün yararlı ağac. □ Dağe:dəji:x', yaxşı kağannıx gətirejəm.

kağçı

Şərur

Alaq edən, kətmənçi. □ Kağçılar da vər başında durmıllar.

kağlamax

Şərur

Alaq etmək. □ Kərdi-kərdi <lək> kağlaram.

kah¹

Əli Bayramlı, Salyan, Kürdəmir

Tülkü yuvası.

kah²

Bakı, Salyan

Kiçik ev, daxma. □ Kişi axşamacan girib kaha, bağda-bağatda da işdəmir (Salyan).

kaha

Saatlı

kahal¹

Mingəçevir, Şəki, Zəngilan

1. Könülsüz (Mingəçevir, Şəki). □ Çox kahal ca:f verdi (Mingəçevir); Qəhrəmanı gördüm, ma: çox kahal salam verdi (Şəki).

2. Ağır, ləng (Zəngilan). □ Kahal dərbənmə, qutar.

kahal²

Bakı, Dərbənd, Göyçay, Hamamlı, Xaçmaz, Kürdəmir, Qazax

kahıl

Göyçay

Çiy.

kahi

Ordubad

Kaha, mağara. □ O yağışda kahi dadımıza çatdı.

kahla

Dərbənd

Hasarın altından keçən su yolu, deşik.

kaxı

Bolnisi

Dağda tikilən çoban dəyəsi, alaçığı.

kakə

Zaqatala

Xəmir xörəklərindən birinin adı.

kakroçik

Kəlbəcər

Hülqum. □ Tütərəm sənin kakroçikinnən, o qədər vurərəm ki, lap ölərsən.

kakur

Xaçmaz

Qozbel (adam).

kal¹

Kürdəmir, Naxçıvan, Şəki

Kobud. □ Əhməd, sən çox kal adamsan ha! (Naxçıvan); Bi dəfə mən unnan kal söz eşitməmişəm (Şəki).

kal²

Naxçıvan

Şiv, ağacın zoğu. □ Ağaşdan bir kal kəsdim.

kal³

Salyan, Bakı

Ağır, zəif. □ Bilmirəm nedəndi, iki-üç gündi kal eşidirəm (Salyan).