Qazax
Sözünün yerini bilməyən, yersiz danışan.
Dəyənək. □ Kişi dəli oluf, dırdıngini götürüf tüşüf heyvanın canına.
Çənbərək
Sıxışdırmaq, sıxışdırıb çıxarmaq. □ Alosman arvadın dırdışdadı çıxartdı.
Basarkeçər, Hamamlı
Bax: diryan. □ Otu dırgannan götürrüx' (Basarkeçər); Dırgannan taya yığırıx, otu maşına yüx'lüyürüx'; Dırganı əlinə al, küləşi ver yığax (Hamamlı).
Hamamlı
Bax: dirgançı. □ Dırgançı dırgannan otu tayya verir.
Vaxtından tez doğan qoyun. □ Qoyun payızda doğur, yaza çıxır, ona dırgel de:rix'; Dırgel faraş doğandı.
Kürdəmir
Velosiped. □ Dırığın sürməydən uşağ dərsdən təzikib.
Tərtər
Arıq.
Həmçinin bax:
Salyan
Qızışdırmaq, aranı vurmaq. □ Sən dır qoymason, heş kəs savaşmaz.
Ev-eşik; dolanacaq. □ Məxsət özünə yaxıcca dırmadırış qayrıf.
Quba
Dırmıq. □ A qız, xırmannan dırnavuci gətir.
Naxçıvan
Dırneyi dağılmax: evi dağılmaq (qarğış). □ Səni görim dırneyin dağılsın, ə mərdimazar.
Arıq, yöndəmsiz.
Dərbənd, Tabasaran
Bax: dırnavuc. □ Yığıban dırnovucnan luqut düzəldeydig (Dərbənd).
Xanlar
Ölüvay, yararsız. □ Öyün uşsun, dırtaşa atı bizə satan.
