Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dən suyu

Tovuz

Taxıl dən bağlamağa başlarkən verilən su. □ Bir də yazda döndərmə dən suyu vurordux; Dən suyunnan sonra da özgə mə:sil əkərdix'.

dənzəməg

Lerik, Yardımlı

Qızarıb-bozarmaq, pərt olmaq. □ Neşin dənzeysən (Yardımlı).

dənzərməx'¹

Çənbərək

Tərləmək. □ Kosa Məhərrəm atıl-batıl olmuşdu, yenijə dənzərif.

dənzərməx'²

Cəbrayıl, Salyan, Zəngilan

1. Yetişmək (Cəbrayıl). □ Almuxarılar indi-indi dənzərir.

2. Cücərmək (Zəngilan). □ Soğanı çoxdan səpbişik, hələ indi-indi dənzərir.

dənzərməx'³

Zəngilan

1. Qulaq asmaq; eşitmək.

2. Fikir vermək. □ Sə:rdən onu ça:rıllar, heş gör dənzərir?

dəpbülüm

Şəki

Yüngülxasiyyət. □ Pis olduğuna dəpbülüm Məmməd diyillər.

dəramətdi

Gəncə

Gəlirli, xeyirli. □ Ağır otu, batman gəl! Munnan savay dəramətdi iş harda tapajasan.

dərbə

Culfa, Gəncə

Alaf, yem. □ Dərbəmiz az olanda qapımızın heyvanın tutuf satardıx (Gəncə); Qışa dərbə hazırrıx eləmisəm? (Culfa).

dərbəçə

Kürdəmir, Lənkəran

Darvazada olan kiçik qapı.

dərbənd

Cəbrayıl, Zəngibasar

Dərbənd olmax: fikir vermək, əhəmiyyət vermək. □ Əşi, dərbənd olma, qoynan nə desə desin (Zəngibasar); O:n sözünə dərbənd olma, avaranın biridi (Cəbrayıl).

dərcah

Zəngilan

dərdəcər

Bakı, Qazax

1. Dərdli (Bakı). □ Əybi kim elər-əybəcər, soğanı kim yeyər-dərdəcər.

2. Xəstə (Qazax). □ Dərdini çəx'məxdən dərdəcər olmuşam.

dərə

Quba

Bahalı paltarlıq parça (keçmişdə). □ Suna xanum dərədən paltar tikmişdi.

dərədöymə

Oğuz

Uşaq oyunu adı.

dərəğ

Lənkəran

Dırmıq. □ Yeri dərəğnən dərəğli:ruğ.

dərəğləmək

Lənkəran

Dırmıqlamaq.

dərəqol

Şərur

Əkin sahəsi.