Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəndirinə dəyməx'

Xətrinə dəymək, qəlbinə toxunmaq. □ Düz söz deyəndə də dəndiro: dəyir.

dənə¹

Lənkəran

Günəbaxan tumu. □ Qo:rulmuş dənə çıtdıyısa:n?

dənə²

Salyan

Da, də. □ Gedəy dənə, kimi gözziyirsən.

dənə³

Salyan

Tilov. □ Kiçig qarmağa dənə di:llər.

dənəb

Ordubad

dənəbir

Qazax

Seyrək, tək-tək. □ Göyçəx' qızdı, əmbə dənəbir çili var üzündə.

dənətdəməx'

Ağcabədi, Qazax, Tovuz

Diqqətlə baxmaq, gözünü zilləmək.

dənəvar

Bakı, Salyan, Şəki

Buğdanı samandan ayırmaq üçün sovurma. □ Dənəvar külək vaxdı olar (Salyan).

dənəvar olmax

Şəki

Sovrulmaq, samandan ayrılmaq, təmizlənmək.

dənəvə

Yardımlı

Hədik. □ Qışda dənəvə yaxşı oley.

dənəvər¹

Mingəçevir, Şəki

dəng

Cəlilabad

Ağıl. □ Baş qoşmo:na <qoşma ona>, dəngi əsgigdü.

dəngah

Meğri

Heyvan sağılan yer. □ Otammellər, qoyunu dəngahda qovalellər elə-belə.

dəngə

Ağdam, Göyçay, Sabirabad, Ucar

Tayfa, nəsil. □ Bizim kətdə beş dəngə var; Bırda var Süleymannı dəngəsi, Hajabbasdı dəngəsi, Qışdağarxı dəngəsi; Mən beşşərik dəngəsində oluram (Ucar); Bizim kətdə var biri Hacabdılla dəngəsi, so:ra Hacmıssaflı dəngəsi, so:ra da Dəlməməddi dəngəsi (Göyçay); Gərək on iki dəngə ola kətdə (Ağdam).

dəngənə

Xaçmaz, Dərbənd, Kürdəmir, Qubadlı, Qusar, Lənkəran, Şamaxı

Piyalə. □ Dəngənədə süt var, gəti, atun içsün (Lənkəran); Süfrənün üsdündə dəngənələr bomboş idi (Qubadlı); Dəngənəni uşağ sındırdı (Xudat).

dəngətdəməx'

Şəki

Qulaq asmaq, dinləmək. □ Darvazada əməlli dəngətdədim.

dəngi

Qax, Oğuz