Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəlməx'ləməx'

Borçalı

Çörəyin üzərini deşərək naxış vurmaq. □ Xamırı isdikannan bururux, əlnən dəlməx'li:rix'.

dəlməkcə

Gəncə

İki həyət arasında açılmış kiçik qapı. □ A Güllər, dəlməkçədən keş, bərə:l <bəri gəl>, mə:m tikməmə köməy elə.

dəlyar

Daşkəsən, Gəncə

Böyük boşqab. □ Evimizdə iki dəlyarımız var (Gəncə).

də:mağ

Quba

Danmaq. □ Mən bu süzi də:dimmi?

dəmalan

Dərbənd

Aşsüzən. □ Dəmalan da diyərig, aşsüzən də.

dəmbə

Ucar

Kəltən; şumda olan kəsək; əzilməmiş yumru torpaq. □ Qalxozçular iri dəmbələri əzillər.

dəmbələqarın

Cəlilabad

Qarınqulu.

dəmbələmdüz

Naxçıvan

Dümdüz. □ Yerimiz dəmbələmdüzdi.

dəmbər

Qazax

Lovğa, təkəbbürlü. □ Dəmbər Əhmət bir az dambat gəzerdi, o:nçun dəmbər Əhmət dellər.

dəmbərçə

Qarakilsə

Hündür. □ Bir dəmbərçə ev tikin; Onun cibi dəmbərçədi.

dəmbərçəx'¹

Qazax, Şəmkir

Hirsli, əsəbi. □ Bu nə dəmbərçəy uşaxdı, adamın üzünə qayıdır (Şəmkir).

dəmbərçəx'²

Gədəbəy, İmişli

Lovğa. □ Bizim quzuları otaran bir dəmbərçəyin biridi kin, tapbassan ona tay (Gədəbəy).

dəmbərçəx'lənməx'

Çənbərək, İmişli

Lovğalanmaq, yekə-yekə danışmaq. □ Ə:, nə dəmbərçəx'lənersən, az özünü dart (İmişli); Üsdümə nə: dəmbərçəx'lənirsən, mana güjün çatar? (Çənbərək).

dəmbərə

Göyçay

dəmbəziməx'

Çənbərək, Gədəbəy, Şamaxı

Büdrəmək. □ Hənəx'-hənəx' gəlerdim cığırnan, qəfil dəmbəzimədimi at (Gədəbəy); Dəmbəzidim, yıxıldım (Çənbərək); Başım maşına dəydi, dəmbəzidim yıxıldım (Şamaxı).

dəmbildəməx'

Çənbərək

Yanmaq, alovlanmaq. □ Ojax dəmbildiyr.