Basarkeçər, Bərdə, Qazax
Borc. □ Bu mənim boynumda deyindi (Bərdə); Mənim ona deyinim yoxdu (Qazax); Bir deyin də qoydun mə:m boynuma (Basarkeçər).
Bərdə, Tovuz
Günah, təqsir. □ Deyinim, babalım boynuna olsun, əyər gəlməsən (Bərdə).
Çənbərək
Arzu, dilək. □ Deyinim var, o baş tutsa, qonaxlıx verəjəm.
Kəlbəcər, Kürdəmir
Deyə. □ Hər bazar günü bazara adam çox yığışır deyin, mən Şükürnən orda görüşdüm (Kəlbəcər); Sən gəlməmişdin deyin, anam sakit otumurdu (Kürdəmir).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiAğdam, Borçalı, Qazax, Yevlax
Lovğa. □ Dəbbə adam papağını dik qo:r (Borçalı); O, dəbbə adamdı (Yevlax); Başqasın bə:nmiyənə dəbbə adam de:rix' (Ağdam).
Füzuli, Qazax
Sözündən qaçan, şərti pozan. □ Əli dəbbədi, onnan söydamız tutmaz (Füzuli).
Hamamlı
İnadkar, höcət. □ Alı çox dəbbə adamdı, dediyinnən dömməz.
Ağdam
Barıtqabı.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiBeyləqan, Çənbərək, Göyçay, Kürdəmir, Qazax, Qarakilsə, Masallı, Ucar
Sözündən qaçmaq. □ Sən mənə bir quzu verməliydin, nə üçün dəbbəliyirsən? (Beyləqan); Alıp getmişəm, indi başdıyıp dəbbələməyə (Qarakilsə); A bacoğlu, niyə dəbbəliyirsən? (Qazax); Demişdi inəyi sana satajam, sonra dəbbələdi (Çənbərək).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti