Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

daranhayı

Füzuli

1. Dəs-küy.

2. Qaçaqaç. □ Kəndə yaman daranhayı düşüb.

daranqı¹

Gəncə, Şəki, Tovuz

Qələmə ağacı. □ Daranqı ağacı yumuşax olar (Şəki); Daranqıyı ildə bir dəfə daramasan böyüməz; Elə adını ildə bir dəfə darandığı üçün daranqı qoyuflar dana; Bu:zun <bu uzun> ağaşdara qələmə də de:rix', daranqı da (Tovuz).

daranqı²

Qazax

Ağacın kəsilmiş quru budaqları. □ O daranqıdan bir əz gəti, ojağı qalıyax.

daranmax

Çənbərək, Gədəbəy

1. Çıxmaq (Gədəbəy). □ Mə:sim, yaman isdilix'di, eşiyə daranın görəx'; Daramme:f kın mal hələ damnan?

2. Səpələnmək (Çənbərək). □ Qoyun döşə darandı.

dararmağ

Salyan

Rast gəlmək, rastlaşmaq. □ Yüz gün gedərsən yurda, bir gün dararsan qurda.

darava

Ağcabədi, Borçalı

darayı

Mingəçevir

Kobud, lakin sıx toxunmuş ipək parça.

darbana

Dərbənd

Çardağa çıxmaq üçün otağın içərisində düzəldilmiş nərdivan, pilləkən. □ Mən darbanadan dama çıxdım.

darbışmağ

Əli Bayramlı

Sürətlə getmək, yüyürmək, qaçmaq.

dareyi

Bakı, Qazax

darğa

Qazax, Tovuz

Suyabaxan, cuvar. □ Darğa gələr, su alıb yoncoyu sularam (Qazax); Hər kətdə bir darğa olordu (Tovuz).

darğan

Dərbənd

Qışın son on günü. □ Darğanda yağmasa, xarmanda yağar.

darhadar

Bərdə, Şamaxı

Səs-küy, çığır-bağır. □ Genə nə darhadardı? (Şamaxı).

darhadara salmax

məc. Səs-küyə salmaq, car çəkmək. □ Əjdər yoldaşının sirrin darhadara saldı (Şamaxı); Bu işi darhadara salma görəx' no:lur (Bərdə).

darımağ

Bakı, Şamaxı

darımax¹

Laçın

Yoluxmaq (xəstəlik). □ Mala azar darıyıf.

darımax²

Şəki