Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

daba

Qax, Zaqatala

Barsız.

dabalağ

Quba

Badalaq.

dabalağ vurmağ

Badalaq vurmaq. □ Güləşəndə bizdə bir-birinə dabalağ vurardılar.

dabalağ gəlməg

Quba

Kələk gəlmək, aldatmaq. □ Mən uşağ degiləm, mənə dabalağ gəlmə.

daban¹

Qarakilsə, Qazax

Dəyirman daşının işini nizamlayan dəmir hissə. □ Dabanı bərkit, daş düşər (Qazax); Də:rmanın dabanın yendir, unu yaxşı üyüssün (Qafan).

daban²

Şamaxı

Tütün bitkisinin kökə yaxın yarpaqları. □ Tənbəkinin dabani çəkməyə çox yüngüldü.

daban³

Kürdəmir

Həncama əvəzində qapını çərçivəyə birləşdirən oxcuqlar (qapı bu oxcuqlar üzərində fırlanır). □ Qapı dabanınnan çıxdı.

daban⁴

Qax

Sinə. □ Əbdal kimi dabanını niyə əçirsin?

dabana

Culfa, Qarakilsə, Şahbuz

dabandı

Zaqatala

Dabandıya düşmax: mövsümi işdən ixtisara düşmək; payızda arana köçəndən sonra işdən (çobanlıqdan) azad edilmək. □ Səlim əmi dabandıya düşdü.

dabannamax¹

Qəbələ

Şabalıdı dabanla basaraq qərzəkdən çıxarmaq. □ Uşaxlar cecə dabannamağa gedillər.

dabannamax²

Zəngibasar

Çatmaq. □ Çapığ olmasan, səni dabannıyaram.

dabannı

Şuşa

Cürətli, ürəkli. □ Mö:kəm dabannı adam çoxdu burda.

dabanyarpağı

Salyan

Tənəyin dib hissəsində əmələ gələn yarpaq. □ Tənəgdə yaman daban yarpağı var.

dabdabay¹

Qax

Siçovul.

dabdabay²

Qax

Balacaboy (adam).

dabırma

Şamaxı

Tez, tez-tez, cəld, sürətlə. □ Dabırma gessön, çatarsan.

dabi

Sabirabad

Sırıqlı.

dabjo

Zaqatala

Papiros. □ Dabjo aldım.

dablı

Qax, Zaqatala

Qıf.