Ağcabədi, Bərdə, Tərtər
Qayğıkeş. □ Cülməqayğı arvadına deyir ki, xörəx' pişir yeəx', sıfrada xörək' ha:zır olan vaxdı bir nəfər gəlir, cülməqayğıya deyir ki, qonşunun ulağı doğufdu, nə quyruğu var, nə də qulağı; Burda cülməqayğı əlin çörəx'dən çəkir deyir: “Bə bu qodux bö:üyəndə palçığa batsa, onu nejə çıxartmağ olar; onun ku quyruğuynan qulağı yoxdu, yiəsi onun harasınnan tuta bilər?” (Ağcabədi).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiBorçalı, Çənbərək, Gədəbəy, Qazax, Şəmkir, Tovuz
1. Gölməçə. □ Mal-qara cülyədən su içər (Gədəbəy); Cülyədə su duror, yağışdan sonra mal-qara ordan su içer (Tovuz); Yayda Ceyran çölündəki cülyələrdə su çox olur (Şəmkir).
2. Quyu. □ Mənim bir cülyəm var səkkiz-on arşın, bir suyu var kın bumbuz (Qazax).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti