Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

beyşər

Qax, Zaqatala

Avara.

beyşölət

Ordubad

Çirkin, yaraşıqsız.

beytaş

Naxçıvan

Yiyəsiz, sahibsiz. □ Bizim kəntdə beytaş ev yoxdu.

beytaşa qalmax

Qazax, Tovuz

Sahibsiz qalmaq, mirasa qalmaq. □ Min dəfə demişəm bu beytaşa qalmış qapının ağzına qoymuyun (Qazax); Onun paltarı beytaşa qaldı (Tovuz).

beytin

Ağdam, Bərdə, Çənbərək, İmişli, Qazax, Quba, Salyan, Şəki, Şuşa, Yevlax

1. İşsiz, avara. □ Kişi, beytin dayanma, işə əl ver (İmişli); Ə, niyə beytin gəzirsən? (Kür- demir); Bizim qalxozda beytin adam yoxdu (Salyan).

2. Boş, istifadəsiz (Quba, Salyan). □ Əhməd üldi, öyi beytin qaldi (Quba); Çavat qarı beytin adamdı, ağzı harya düş- se:ydir (Çənbərək).

3. Mənasız (Naxçıvan). □ Sənin bu işin beytin işdi.

beyüzm

Ağdam, Gəncə, Şuşa

Hörmətsiz, biabır.

beytin-beytin

Şamaxı, Şuşa

Boş-boş, avara-avara. □ Bu arada nə beytin-beytin gəzirsən (Şamaxı); Axşamatan beytin-beytin dolanır, heş bir işdən yapışmır (Şuşa).

beytinə

Şərur

Hər, adi. □ Beytinə işə başı: soxma.

beytün

Bakı

beyüzm eləməx'

Gəncə

Hörmətsiz etmək, biabır etmək. □ Durduğu yerdə zalım oğlu özünü beyüzm elədi qoydu ora.

beyüzm olmax

Şuşa

Hörmətsiz olmaq, biabır olmaq. □ Onun yanında da beyüzm oldum.

bəax

Gəncə, Qazax

Bir qədər bundan əvvəl, bayaq. □ Bəax səni ça:ırdım, eşitmədin (Qazax).

bəbə

Gəncə, Füzuli, Kürdəmir, Qazax, Masallı, Mingəçevir, Naxçıvan, Oğuz, Şəki

bəbəgül

Quba

Qaranquş.

bəbəx'

Şəmkir

Boyaqçılıqda işlədilən kül. □ Bazara bir bəbəx' aparmışdım, bilmirəm, nə cür çəx'dilər, nə kələx' gədilərsə, əlimi heçə-puça çıxartdılar.