Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

azıxdırmax

Ağcabədi

Fikrini yayındırmaq, çaşdırmaq. □ Ə:, məni azıxdırma.

azılamax

Çənbərək

Meyvəni əbəs yerə yığıb yerə tökmək. □ Uşağ almıyı başındaja azılıyıp yerə tökür.

azımcur

Sabirabad

Bir az, bir qədər. □ Azımcur oxıyıb-yazmağ billəm.

azırınqı

Şəmkir

Azca. □ Mana azırınqı pul lazımdı.

azırqa-azırqa

Ağcabədi

Az-az, azacıq. □ Bu kətdə hər meyvədən azırqa-azırqa var.

azıtmax

Şəmkir

Azdırmaq. □ Bizi azıtdı, özü gizdəndi.

azışmax¹

Qax, Şəki

İtmək, yayınmaq. □ Gözdən azışan kimi qorxuya düşüy (Qax).

azışmax²

Qazax

Kəskinləşmək, şiddətlənmək (xəstəlik haqqında).

azixləməx'

Meğri

Acıyıb ötmək (xəmir haqqında). □ Ruqiyə, xamır azixliyir, təndirdə durmeçex', tez gə.

azişmax¹

Şəki

Azmaq. □ Yolu azişmişdim, zornan tapbişəm sizi.

azişmax²

Şəki

Huşunu itirmək. □ Hağlı azişifdi, gedə danışığını bilmiyi heç.

azqıntı

Ağdam

Azqıntı düşməx': azmaq. □ Keşmişdə olur iki uşax, ollar azqıntı düşür, itir.

azman¹

Bakı, Ordubad

İri, çox böyük, nəhəng. □ Bakidə azman öylər tikilir (Bakı); Atam bir azman keçi aldı (Ordubad).

azman²

Ağdam, Bakı, Beyləqan, Borçalı, Cəbrayıl, Füzuli, Qarakilsə, Ordubad, Şamaxı, Zəngilan

1. Altıillik “qoyun” (Bakı, Beyləqan, Cəbrayıl, Füzuli, Qarakilsə, Ordubad, Şamaxı).

2. Dördillik “qoyun” (Ordubad, Zəngilan).

3. Qocalmış qoyun, keçi (Ağdam, Borçalı, Füzuli).

aznour

Kəlbəcər

Qarınqulu. □ Möysün çox aznour adamdı, heç nəynən doymur.

azpuçux

Xanlar

Azacıq. □ Oradakılar da hamsı köçüf, azpuçux qalan da gələr, orda qalmaz.

arsaxlammax

Çənbərək