Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

aba¹

Gədəbəy, Quba, Ordubad, Zəngi­lan

Ata. □ Bizdə hindi aba çox işdəmiyədü, ata diyəduğ (Quba); Abam taxıl biçiydi (Zəngilan); Abam bi:lləri də kö:nə biniyə aparajax bizi, de:sən (Gədəbəy).

aba²

Cəbrayıl, Qax, Təbriz, Şəmkir

Ana. □ Mən abamı görmağ isti:rəm (Qax); Biz aba di: rux anıya (Təbriz).

abacur

Qax

abajur

Şəki

Yerkökü, kök. □ Mən abajur çox yiyənəm, Noxiyə gidən olanda aldıram gerex' gənə birki kilo.

abal¹

Qax

Key.

abal²

Salyan

Ağırlıq, yük. □ Öyün bütün abalı Solmazın üsdünə düşür.

abalkeş

Salyan

Zəhmətkeş. □ Dayım elə lap uşaklığınnan abalkeş olıb.

abasbeyi

Bakı

Üzüm növü adı. □ Dur bir abasbeyi dər, gəti.

abasbəyi

Quba

Armud növü adı.

abatdıdı

Qax, Qubadlı

İçinə yağ, şor, pendir və başqa ağartı növü qoyulan isti çörək. □ Əhməd bu gün isti çörəkdən abatdıdı qayırıb məni qonax çağırmışdı (Qubadlı).

abay¹

Şəki

Ləzgi arvadı. □ Bizim eşiyə abaylar gəlmişdi.

abay²

Qax

Xala. □ Abay sizdədi?

abay³

Çənbərək

Bacı. □ Abay hare:ydir?

abba

Ağdam

Umac. □ Dünən Həsəngildə ləzzətdi abba yedim.

abbaş

Salyan

Suçiləyən, susəpən. □ Bağın abbaşı sındı.

abdal¹

Kürdəmir, Şahbuz

Bilikli, bilici. □ Abdal, yani biləndə adam (Şahbuz).

abdal²

Xaçmaz, Salyan

Yetim. □ Səni görüm abdal qalasan (Xaçmaz).

abeşik

Şərur

Meşəbəyi. □ Abeşik meşəni qoruyur.

abxor

Salyan

Su içilən qab. □ Abxor keçmiş zamanda saxsıdan olardı, hindiki abxorrar yaxşı qayrılır.

abxur

Lənkəran