Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

əlyülü

Zəngilan

Əl iyi (sap və ya ip əyirmək üçün alət). □ İpi əlyülüdə də əyrillər, cəhrədə də.

ə:m

Cəlilabad, Füzuli, Salyan, Yardımlı, Göyçay

Əgər. □ Ə:m istəsən, mən düzəldərəm (Göyçay); Ə:m gəlsə, götür gə (Füzuli).

əmbərcu

Salyan

Bostan sulamaq üçün kiçik su şırımı. □ Əmbərcu bossanda olar.

əmbərçə¹

Füzuli

Arxalığa oxşar qolsuz, bəzəkli qadın geyimi.

əmbərçə²

Culfa

Saça, hörüyə bağlanan lent. □ O vaxt əmbərçə də:rdilər.

əmbərə¹

İsmayıllı, Salyan

Kiçik, dayaz arx. □ Əmbərəynən su axır bossana (Salyan); Uşağı qoyma, əmbərəyə düşər (İsmayıllı).

əmbərə²

İmişli, Şamaxı

Dəyirmanın novu.

əmbis eləməg

Lerik

Bir yerə yığmaq.

əmbiz

Cəlilabad, İsmayıllı, Kürdəmir, Salyan, Yardımlı, Qazax, Qusar, Mingəçevir, Şuşa

Taxıl topası. □ Bu gecə kimsə əmbizdən oğurlayıb (Kürdəmir); Atdarı əmbizə bıraxeyəm, əmbizdən yeylər (Cəlilabad); Döyülüf bö:üx topa şəkilində yığılmış taxıla əmbiz də de:illər, tığ da (Şuşa).

əmbizdi

Qazax

Topa şəklində yığılmış. □ Qalxozun əmbizdi tayaları var.

əmbiz-əmbiz

Borçalı, Gədəbəy, Xanlar, Qazax, Tovuz

1. Topa-topa (Tovuz).

2. Salxım-salxım (Borçalı, Gədəbəy, Xanlar, Qazax). □ Damnan buz əmbiz-əmbiz sallanıf (Borçalı); Bıldır ağaşdarda meyvə əmbiz-əmbizidi (Qazax); Bi:lləri meyvə əmbiz-əmbiz gətirif (Xanlar); Görörsənmi gılas nə tə:r duror əmbiz-əmbiz ağaşda (Gədəbəy).

əmcanı

Culfa, Şərur, Naxçıvan, Ordubad

əmdərməx'

Füzuli, Qarakilsə, Laçın, Zəngilan

Tökmək, aşırıb tökmək. □ Südü sağıb verdim ki, aparsın əvə, diricə əmdərdi yerə (Zəngilan); Suyu yerə əmdərdi (Laçın); Südü heyləcə əmdərdi yerə (Qarakilsə).

əmdossu

Mingəçevir, Salyan

Əmiarvadı.

əmə¹

Qax, Oğuz, Şəki, Zaqatala

Bibi. □ Mən əməmgilə gedirəm (Qax); Əməm gəlmişdi dünən (Şəki).

əmə²

Böyük Qarakilsə

Amma.

əməxalə

Dərbənd

Qohum-qardaş, qohum-əqrəba. □ Zidyanə kitmağ istəyədəm əməxaləmi gürmağa.

əmək

Şərur

Əməkgünü. □ Əli əmi, heç bir əməkdən-zaddan qazandun?