Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ələf

Qubadlı

Quru ot, saman. □ Heyvanın ələfi qutarıb.

ələf savını

Ağdam

Əl-üz sabunu. □ Paltarı paltar savınıynan yu:llar, ələf savınıynan əl yu:llar.

ələfsın-bılafsın

Cəbrayıl

Qarışıq, hər nə gəldi. □ Ələfisın-bılafisın o qədər yeyifi ki səhərdən.

ələhsalah

Salyan

Ələhsalah qalmağ: narahat olmaq. □ İşığ yanmıyanda adam lap ələhsalah qalır.

ələx'ləmax

Şəki

Diqqətlə axtarmaq. □ Bazarın hər yerini ələx'lədim, yaxşı buğda gözümə dəymədi.

ələlix'

Meğri

Ələlix' eləməx': çaşmaq, çaşıb qalmaq. □ İrəşit, ələlix' eləmə.

ələm¹

Salyan

Kəşkül. □ Ələm dəbrişdə olardı.

ələm²

Göyçay

Üst dodağın ortasındakı çökək yer.

ələmxor

İmişli

Acgöz, çoxyeyən (heyvan).

ələmxortdadi

Cəlilabad

Gəlincik. □ Uşəğçün ələmxortdadi düzəldiyəm.

ələngə¹

Ağdam, Gəncə, Şəki, Şuşa, Zəngilan

Ətsiz iri sümük. □ Bı nətə:r ətdi, teyxa ələngədi (Zəngilan); Bu ətin nəyini pişirim, başdan-əyağa hamısı ələngədi (Şuşa).

ələngə²

Ağdam, Böyük Qarakilsə, Cəbrayıl, Çənbərək, Füzuli, Salyan, Hamamlı, Qazax

Arıq. □ Bu inəx' lap ələngədi (Qazax); Öküz ələngə olufi (Böyük Qarakilsə); Bu öküz ələngə şeydi, haravıya qoşmağ olurmu? (Çənbərək).

ələngə³

Quba

İri ağac parçası. □ Sənə elə bir ələngə çəkərəm ki, əyağa durammassan.

ələ:rdən

Ağcabədi

ələsidolağ

Ordubad

Göyqurşağı.

ələssöviyə

Cəbrayıl

Veyil, avara. □ Vəli ələssöviyə adamdı.

ələşən-küləşən

İmişli

Birtəhər, güc-bəla ilə. □ Düşdüx' qarannığa, ələşən-küləşən özümüzü öyə çatdırmışıx.

ələvəngi

Biləsuvar

Yalan. □ Sən ələvəngi danışırsan.