Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

şa:tərə

Şərur

Yabanı dərman bitkisi. □ Şa:tərə arayı qaşınma üçündü.

şatımağ

Salyan

Piyada getmək. □ Qoca kişidi, hər yerə şatıyır.

şatır

Bakı, İrəvan

Çörəkyapan. □ Şatırı dur çağır bıra (Bakı).

şatırı

Ağsu, Cəlilabad, Kürdəmir, Lənkəran, Tərtər

Aşılanmış göndən hazırlanan çarıq. □ Qocalar şatırı geyməyi xoşdiyillər (Ağsu); Şatırı çarıx möhkəm olur (Kürdəmir); Bağır şatırı çarıx geymişdi (Lənkəran); O və:də şatırı çarığı varrılar geyərdi (Tərtər).

şatırı çıxmağ

Salyan

Yorulmaq, əldən düşmək.

şatırrıx

Bakı, İrəvan

Çörəkyapma, çörəkbişirmə sənəti. □ Onun işi burda şatırrıx olub (İrəvan).

şava:t

Qarakilsə

Hörmət.

şava:tı artığ olmax

Hörməti artıq olmaq. □ Şava:tın artıx olsun.

şavax¹

Qarakilsə

Dağ aşırımı. □ Nəbiyi mən ancax bircə yol şavaxdan aşanda gördüm.

şavax²

Qarakilsə

Şüa, işıq. □ Şavax gözümə düşür.

şavru

Qax

Avara.

şay

Ağcabədi, Cəbrayıl, Füzuli, Qazax, Mingəçevir, Oğuz, Şərur, Şuşa

Şad, sevincli, şən. □ Şay adamın ürəyində paxıllığ olmaz (Şuşa).

şay olmax

Qazax, Mingəçevir, Şərur

Şad olmaq, sevinmək. □ Bir-birimizin əhvalını xavar alırıx, şay olurux (Qazax); Pambıx pılanı dolsa, biz şay ollux (Şərur).

şay bilməx'

Ağcabədi, Füzuli, Şuşa

Fəxr etmək. □ Qona:m bizdə yeyib-işsə, mən şay billəm (Ağcabədi); Onun bizə gəlməsini mən özümə şay billəm (Füzuli); Siznən olma:ı şay billəm (Şuşa).

şayan

Gəncə, Xanlar

Əqrəb. □ Şayan uzun quyruxlu olur, köylün tüşmanıdı (Xanlar).

şayo

Oğuz

Yabanı bitki adı. □ Şayonu heyvan kişmiş kimi yi:r.