Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

öpgəli

Qarakilsə

öpkə

Ordubad

örələmax

Meğri

Başdansovdu iş görmək. □ Huzunu oturmacex' ki, götü örələ at o yana.

örələməx'

Gədəbəy

Qabı ağzına qədər, ağızbaağız doldurmaq (maye ilə). □ Örələmə südü, indijə dağıdajaxsın buralara; Südü oxxarta örəliyifsərj kin, az qaler dağıla yerə.

örəmə

Borçalı, İmişli, Qazax

Yundan hörülmüş bağ. □ Alaçığın çuvuxlarını örəmeynən çiyəliyin (Qazax); A Haşkərim, örəmə çatmadı, bir az kəndir gəti (Qazax); Örəməni gəti, atı çatax (İmişli).

örən¹

Göyçay, İsmayıllı, Ucar

Zəif, xəstə. □ Yanına getmişdim, çox örəndi (İsmayıllı).

örən²

Cəbrayıl, İmişli, Qarakilsə, Zəngilan

Çox otarılmaq nəticəsində otu qurtarmış, otsuzlaşmış “yer”. □ Yer örəndi, heyvannarın işi çətindi (İmişli).

örən³

Qafan

Əkilməmiş (yer, sahə). □ Bizim iki örən yerimiz var.

örən olmax

İmişli

Otsuzlaşmaq, otu qurtarmaq. □ Oxarta otardılar, yer örən oldu.

örənd

Qazax

Mal-qaranın gündəlik otladığı yer, sahə. □ Malı hələ xama buraxma, qoy örənddə otdasın.

örənə¹

Şəki, Zaqatala

Xaraba, viranəlik. □ Qozun alt tərəfi örənədi (Şəki).

örənə²

Qazax

Otu biçilmiş otlaq. □ Malı örənədən xama aparacaxlar.

örəniməx'

Cəbrayıl, Çənbərək, Karvansaray

Otu qurtarmaq, otsuzlaşmaq. □ Örüş örəniyif da:, mal aj qalır (Karvansaray); Yer-yurt yaman örəniyif, heyvan ajınnan qırılır (Cəbrayıl).

örənnəməx'

Culfa, İmişli

örənnix'

Zəngilan

Çox otarılmaq nəticəsində otsuzlaşmış yer. □ Malları genə aparıflar örənniyə, orda heyvan doyar?

örənsiz

Çənbərək

Qənaət etməyən, israfcıl. □ Örənsiz adamnan zəhləm gedir.

örətmək

Mingəçevir

1. Artırmaq (nəsil).

2. Bəsləmək.

öri

Cəlilabad

Xüsusi otlaq, tək-tək adamların öz heyvanının otardığı yer. □ Öri odı ki, orda hər kəsən öz heyvanın otarey, tay ora heç kim heyvan gətirmey.