Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

çamır

Goranboy, Qazax, Şahbuz, Şəmkir, Tovuz, Yevlax

Palçıq. □ Su çamır kimi gəler, çay qoymağ olmaz (Tovuz); İnəx'lər çamırın içindədi (Qazax); Getdim gördüm at batıb çamıra, çıxa bilmir (Şahbuz).

çamra

Ağdaş

Lilli, bulanıq. □ Kürün suyu çamradı.

ça:n

Şəki

Vaxt, zaman. □ İrğal ələ, dilirjnan kağız ver, görüm nə ça:nə gəliysan.

çanax

Ağdam, Gədəbəy, Gəncə, Xanlar, Laçın, Naxçıvan, Şəki, Yevlax, Zəngilan

1. Saxsı kasa (Naxçıvan).

2. Ölçü qabı (Ağdam, Gəncə). □ Taxılı çanağınan ülçürəx' (Xanlar); Çanax aşağdan olur (Ağdam).
3. Ölçü vahidi (Şərur, Zəngilan). □ Bir çanax on girvənkədi (Zəngilan); Mana bir çanax taxıl ver (Gəncə); Bir çanax üş put un girvənkədi (Şəki).

çanaxyaran

Şəmkir

Yabanı bitki adı. □ Çanaxyaran hər yerdə bitir.

çandaq

Zaqatala

Bitki adı.

çandı

Ağcabədi, Yevlax

Məfrəşi bağlamaq üçün yundan toxunmuş ip. □ Çandıynan fərməş çatırıx.

çapa

Gədəbəy, Kəlbəcər

Kətmən. □ Çapeynan qartopun, qardalının alasını vuroylar; Qartofun divini çapeynan doldur (Gədəbəy).

çapacağ

Göyçay, Salyan, İmişli, Şamaxı

Ətçapan, ət doğrayan alət. □ Qəssab əti çapacağınan çapdı (Şamaxı); Az, çapacağı gəti, əti doğrıyım (İmişli).

çapacax

Ağdam, Goranboy, Qazax, Mingəçevir, Şəki, Şəmkir, Tovuz, Zaqatala

çapağ

Biləsuvar

İçərisində qənd doğranan taxta tabaq, xürsusi qurğu.

çapal¹

Cəlilabad, Əli Bayramlı, Kürdəmir, Sabirabad

1. Ocaq qalamaq üçün qazılıb düzəldilmiş yer (Cəlilabad, Kürdəmir). □ Qapıdan çapal qazıruğ, qazanı o:un üssünə qoyup xörək bişirrük (Kürdəmir); Yeri qazzuğ belə çapal kimi (Cəlilabad).
2. Çiyid islatmaq üçün qazılmış yer (Əli Bayramlı, Sabirabad).

çapal²

Ucar

Çatlamış (nar). □ Çapal nar tez çürüyər.

çapal³

Salyan

Bir az, bir qədər. □ Bir çapal xaşil yemişəm sə:r.

çabalamax

Gədəbəy

Kətmənləmək, kətmənlə alaq vurmaq. □ Zavah durun gedin, yarımçıx qoydunnuz yeri çabale:p.

çapan

Ağcabədi, Ağdam, Bərdə

Çapan çalmax: əl çalmaq. □ Özünnən bəy oynuyanda çapan çalırıx (Bərdə).

çapartma

Ağdam

Sacda bişirilən çörək.