Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

çörəgqatığı

Salyan

Ətsiz bişirilmiş borş.

çörəx'ləməx'

Cəbrayıl, Gədəbəy

Çörək vermək, yedirmək. □ Qonaxlan çayle:f çörəx'le:f yola saldım (Gədəbəy).

çörmə

Kürdəmir

Düzənlik, çöl. □ Qoyunnan çönmədə otduyun.

çöskü

Qarakilsə, Şahbuz

Yurd, müvəqqəti düşərgə. □ Gəlmələn Vəngda yalaçıx çöskü salıblan (Şahbuz); Bin çöskü saldı bında (Qarakilsə).

çöycə

Qəbələ, Oğuz, Şəki, Zaqatala

Mis piyalə, kasa. □ Qonşudan bi çöycə un alıf yuxa salmışam (Şəki); Bin çöycə bozbaş yi:f gəlinəm (Oğuz); Çöycəni ma: gəti, Məhbubə (Qəbələ); Sən götdün üç çöycə; Mən götüdüm beç çöycə (Zaqatala).

çöycələşmax

Şəki

Qıvrılmaq, yumrulanmaq. □ Anxın başində bi dənə qızıl ilan çöycələşif yatmişdi.

çöyən

Şəki

Arabanın hissəsi. □ Oxa taxılan hissiyə diyillən çöyən.

çöysü

Basarkeçər, Çənbərək, Hamamlı

Alaçığın orta dirəyi. □ Çınıyı dəyənin çöysüsünnən as (Hamamlı); Bizim alaçığın çöysüyü palıtdandı (Basarkeçər).

çöysüməx'

Çənbərək

Daraşmaq. □ Qoyun sünüsü biçənə: çöysümüşdü.

çöz

Çənbərək, İmişli

Bağırsaq. □ Qoyunun çözün siniyə yığdım (Çənbərək); Çözzən gəti, tök ocağa bişsün (İmişli).

çözdəməg

Yardımlı

çözdəməx'

Ağdam, Borçalı, Cəbrayıl, Culfa, Çənbərək, Xanlar, Meğri, Şahbuz

Açmaq, uzatmaq. □ Bağınsağı çözdəllən, ipi çözdəllən (Xanlar); A:z, o banamanı niyə helə çözdüyüb konnuyunsan (Cəbrayıl); Bağınsağı çözdə, mən də gəlenəm (Borçalı); Xacca conabın ipin çözden (Meğri).

çözələməg

Cəlilabad, Sabirabad

Açmaq. □ Bu kəndini çözəliyə-çözəliyə dalımcan gələnsən (Sabirabad).

çözələməx'

Gədəbəy, Gəncə, Şərur

çözərəx'

Ağdam

Çürük. □ Elə qoz van çözənəy olun, yeməli olmun.