Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

çilpəx'¹

Cəbrayıl

Parça qırığı. □ O çilpəx'lərdən bir-ikisin gəti mə:.

çilpəx'²

Cəbrayıl

Qaymağın üzündəki nazik təbəqə, qat.

çim¹

Ağcabədi, Bakı, Daşkəsən, Goranboy, Xanlar, Kürdəmir, Qazax

Tamam, tamamilə. □ Ət çox yağlı olanda de:rix' çim yağdı (Goranboy); Xüreg lap çim yağdu (Bakı); Ət çim yağdı (Daşkəsən).

çim²

Salyan

Dəfə, kərə. □ Yayda gündə bi çin yatıram.

çimçələşməx'

Ağbaba, Şərur

Ürpəşmək. □ Qorxudan ətim çimçələşir (Ağbaba).

çimçəmməx'

Şuşa

İyrənmək. □ Adam hər şeydən çimçəmməz.

çimçinmək

Ağsu, Kürdəmir

çiməsil

İsmayıllı

İtburnu. □ Çiməsildə vitamin çox olur.

çimildəşməx'

Tovuz

Ürpəşmək. □ Qorxumnan bədənim çimildəşdi.

çimilləşməx'

Ağbaba

Qaynamağa az qalmaq, qaynama ərəfəsinə çatmaq. □ Çay çimildəşir.

çimir

Gədəbəy, İsmayıllı, Kürdəmir, Qazax, Meğri, Salyan, Şamaxı, Şəki, Şəmkir, Tovuz

Mürgü. □ Gözümə tezəcə çimir getmişdi, gəlif ça:rdılar (Şəki); Bu gecə mürçex' qoymuyup gözümüzə çimir gessin (Meğri); Be:cə gözümə çimir də getmi:b (İsmayıllı).

çimləməg

Salyan

Belləmək, şumlamaq. □ Bossanın yerini payızza çimləmişəm.

çimpiz

Zaqatala

Kotanın ağzına yığılan çör-çöp.

çimir almax

Qazax, Tovuz

Yuxuya getmək, azacıq yatmaq.

çimir vurmağ

Göyçay

çimir eləməx'

Gədəbəy, Şəmkir

çin¹

Ağcabədi, Ağdaş, Bakı, Bərdə, Cəbrayıl, Göyçay, Lənkəran, Tərtər, Zərdab

Düz, doğru. □ Yuxum çin çıxdı (Cəbrayıl); Nənəmin yuxusu çin oldu (Zərdab).

çin²

Kəlbəcər

Qoyunun dizi ilə topuğu arasındakı sümük. □ Qoyunun budundakı sümüyə orta sümüx' deyrıx, onnan aşağı topuğunacan olan sümüyə çin deyrıx.

çin³

Cəlilabad, Yardımlı

Sıra, cərgə. □ Evin duvarınnan qaley bi çin.

çin⁴

Bərdə, Cəbrayıl

Xalça, gəbə üçün əyrilmiş ip. □ Çin teyxa yunnan olur (Bərdə).

çin⁵

Yardımlı

Oraq. □ Kətdə zəmini çinnən də biçeylər.

çin⁶

Yardımlı

Dəfə, kərə. □ Bi çin gəlmişəm hələ, genə də gedəcəm.