Gədəbəy, Gəncə, Xanlar
Daşlı-kəsəkli, qeyri-məhsuldar yer. □ Çinarın kökü çaxraxdadı (Gəncə); Çaxraxdan yaxşı qartof çıxmer (Gədəbəy).
Qazax
Xəbərçi, araqarışdıran. □ Mənnən çaxraçı adam olmaz.
Balakən
Doğar qoyun. □ İskəndərin beş baş çaxusu var.
Dərbənd
Çak iləmağ: əzmək, xarab etmək. □ Hayvanı çak iləyib gətimisən.
Zaqatala
Qoç. □ Çox döyül ki, beş çakum var.
Qəbələ, Oğuz
Kiçik qotman.
Həmçinin bax:
Qotmanlamaq, qotman halında yığmaq. □ Nəsir çaldığı otu çaqqala vurdu.
Culfa, Qarakilsə, Naxçıvan, Ordubad, Şərur, Zəngilan
Kal, yetişməmiş (meyvə). □ Ərix' hələ çaqqaladı, dəymi:f (Zəngilan); Əriyi çaqqala yemə, qızdırarsan (Naxçıvan).
Ağdaş
Cır armud. □ Çaqqalarmıdı çox qalan armıddı.
Ağcabədi
Çubuqları bir neçə dəfə kəsilmiş hər hansı bir ağacın toppuzlaşmış baş hissəsi. □ Çaqqalbaşını ojaxda, puşda yandırırıx.
Xanlar
Uşaqların çeyil (bax2) otundan barmaqları arasına keçirib toxuduqları kiçik oyuncaq, çarıq. □ Dana-buzovu buraxıf çaqqalçarığı örörsürjüz.
İmişli
Uşaq oyunu adı. □ Oxərtə çaqqalsürütməsi oyneyib, əyağa dura bilmir.
Cəbrayıl
Pambıq qərzəyi. □ Uşaxlar pambux yığanda çoxun çaqqanada qoyur.
Kürdəmir, Salyan
Bax: çaqqana. □ Çaqqanağları təndirə at, çörək yapacam (Kürdəmir).
Salyan
Balıqqulağı.
Meğri, Ordubad
Cib bıçağı. □ Çaqqı polatdan olar (Ordubad); Şəhərdən ma: bir çaqqı alarsan (Meğri).
Soyuq. □ Sizin əvı:z çaqqıdı kı.
Zəngibasar
Gödək ağac. □ O çaqqını ma: vernən.
