Cəbrayıl, Füzuli, Göyçay, Xanlar, Ucar, Zəngilan
Nazik qarğıdan hörülmüş aşsüzən. □ Çətəni balaca-balaca qarğudan toxerıx (Zəngilan); Aşı çətənnən süzüllər (Göyçay); Çətəni bəri gəti, aşı süzüm (Füzuli); Mən çətən toxudum (Cəbrayıl); Düyünü çətənin üsdünə tökdüm (Ucar).
Naxçıvan
Çöldə quzuları saxlamaq üçün qarğı ilə hörülmüş yer. □ Quzuları qat çətənə.
Cəbrayıl, Qazax, Şərur
Xeyli. □ Onun bir çətən külfəti var (Qazax).
Axalsxi
Çubuqdan hörülmüş qarğıdalı anbarı. □ Çətəndə taxıl var.
Başkeçid, Tovuz
Qarğı. □ Dammızın üsdünə hələ çətən düşəməmişəm (Tovuz).
Şərur
Saman daşımaq üçün arabanın yan tərəflərinə qoyulan qarğıdan toxunmuş tərəcə.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiAğdaş, Daşkəsən, Gəncə, Qazax, Mingəçevir, Şəki, Tərtər, Tovuz
Ləpəsi çətin çıxan (qoz). □ Gətdiyin cöyüzün çoxu çətəneydi (Daşkəsən); Çətənə qozun ləpəsi çıxmır (Gəncə); Bu qozun hamısı çətəneymiş, döyməynən qırılmer (Qazax).
Şərur
Darıyabənzər toxum. □ Çətənəni Xıdıraxırda (Xıdır Nəbi) qavırrıx.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiBiləsuvar, Göyçay, İsmayıllı, Ucar
1. Qarğı aşsüzən (Biləsuvar, Göyçay). □ Çığ qarğıdan qayrılır (Biləsuvar).
2. Səbət toxumaq üçün uzununa 4 və ya 8 bərabər hissəyə bölünmüş qarğı (Göyçay, Ucar). □ Çəvərə toxumağçun Əli çığ düzəldir (Ucar).
3. Xırda qarğı, qamış (İsmayıllı). □ Ay uşağlar, bir az çığ gətirün (İsmayıllı).
Qazax
Tamam. □ Sünbül çığ dəndi.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti