Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

çərtdə

Cəbrayıl, Qarakilsə

Dikbaş. □ O, çərtdənin biridi, sözgötüməz (Cəbrayıl).

çərtdəməx'

Laçın

Hirslənmək, hövsələdən çıxmaq. □ Salmanın sözü Məmişin xoşuna gəlmədi, birdən çərtdədi.

çərtdənək

Kürdəmir, Salyan

Çinadan. □ To:uğun çərtdənəyinnən şüşə çıxdı (Kürdəmir).

çərtəmbel

Gədəbəy

Əsəbi. □ İrəsimin gədəsi yamanca çərtəmbelmiş.

çərtmax

Şəki

çərtmə¹

Çənbərək

Dayaq. □ Alma əmzim-əmzimdi, altdan çərtmə vurulmasa sınajax.

çərtmə²

Laçın

çərtməg¹

Cəlilabad, Yardımlı

İtiləmək. □ Bağlo:ci <ülgücü> çərtəndə daşdan ot parrardı (Cəlilabad).

çərtməg²

Salyan, Yardımlı

Deşmək, qan almaq. □ Çıvam çərtmə, vaxdında özi deşiləcəg (Salyan); Uşəğ qızməli <qızdırmalı> olanda çərteylər (Yardımlı).

çərtməx'¹

Cəbrayıl, Şuşa

Yonmaq. □ Pıçağı ver mə:, bı qırandaşı çərtim (Cəbrayıl).

çərtməx'²

Cəbrayıl, Şəki

çərvənd¹

Şəki

Arabanın yan hissələrindəki köndələn uzun ağaclar. □ Çalılar taxılan hissədi çərvənd aravada.

çərvənd²

Basarkeçər

Damın bacasının ağzına qoyulan çərçivə. □ Bajanın çərvəndi çürüyüf.

çərvənd³

Tovuz

Bağın kiçik qapısı. □ Ay Hamaya, çərvəndi bağla, qoyun orya keşməsin.

çərvət

Ucar

çərvətdəməx'

Ağdam

Ağacdan ağıl düzəltmək. □ Buranı malçün çərvətdəməy lazımdı.

çəşbənd

Quba

Zirək, cəld. □ U ki cuvan adamlar var, hamısı çəşbənd adamlardu.

çəspər

Quba

Qonşu yerləri bir-birindən ayıran nişan, mərz. □ Bizin yərlərimizin çəspəri ülmiyədü.

çət

Şahbuz, Şərur, Zəngibasar

Taxılın içində olan zibil. □ Aldığım dənin çəti çoxdu (Şahbuz).

çətdanquş

Ordubad

Ot adı. □ Bir şələ çətdanquş topla.