Daha yaxşı, ən yaxşı.
Bax: behtər.
Qəm evi, hüzn evi (Yaqub peyğəmbərin öz oğlu Yusifin həsrəti ilə qapanıb yaşadığı ev).
1. Arzusuna yetişən, xoşbəxt.
2. Faydalanan, xeyir götürən, istifadə edən.
1. Görmə.
2. Göz.
Zəhmətsiz, əziyyətsiz.
1. Sifət kimi: sadə, adi.
2. Sərbəstcəsinə.
3. Təklifsizcəsinə.
4. Nəzakətsizcəsinə.
Bax: cəmil.
Döyüş, vuruş.
Hər sədavü səs ki, dünyaya dоlub əksər əqəl,
Cümlə məkrü alü fənnü fitnədir, cəngü cədəl. (M.P.Vaqif)
1. Leş, qoxumuş cəmdək.
2. Məcazi mənada: sərvət, var-dövlət.
Cifеyi-dünyayədir hər еhtiyacü iştiyaq,
Munca kim, еtdim tamaşa, sözlərə asdım qulaq. (M.P.Vaqif)
Comərdlik, əliaçıqlıq.
Qılmasın dünyadə ultanlar mənə təklifi-cud,
Bəs dürür başımda tövfiqi-qənaət əfsəri. (M.Füzuli)
Dəlilik, dəli olma; dəli, divanə.
Pənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,
Diri olduqca libasım budur, ölsəm kəfənim. (M.Füzuli)
O qədər, o dərəcədə, o mərtəbədə.
Еyləyən viranə Cəmşidi-Cəmin еyvanını,
Yоla salmış, bil ki, bəzmi-işrətin çəndanını. (M.P.Vaqif)
Etinasız, laqeyd.
Ayrılıq dərdi, hicran dərdi.
Xah sultan, xah dərvişü gəda bilittifaq,
Özlərin qılmış giriftari-qəmü dərdü fəraq. (M.P.Vaqif)