Bax: zayid.
Zövq alan, ləzzət alan.
Beş duyğudan biri olan dadbilmə duyğusu.
Ziyarətçi, ziyarətə gedən, zəvvar.
1. Daimi olmayan, müvəqqəti, keçib gedən, fani.
2. Yox olan, məhv olan, heç olan.
3. Batan (Ay və Günəş haqqında).
“Əz”in şeirdə işlənən ixtisar şəkli.
Ərəb, fars və əski Azərbaycan əlifbalarında ز hərfinin adı.
Şifahi, dilcavabı.
Cəhənnəmə gedənləri cəhənnəmə atan mələk.
Dil açan, dillənən, danışan, söyləyən.
Alovlanan, alovu çıxan.
Diliuzunluq.
1. Dili uzun, uzun dil.
2. Sırtıq.
1. Dil anlayan, dil bilən, hal əhli.
2. Çoxlu dil bilən; poliqlot.
3. Fəsahətlə, təmtəraqla danışan.
1. Sifət kimi məcazi mənada: yaxşı danışa bilməyən; dilsiz-ağızsız.
2. İsim kimi məcazi mənada: heyvan.
1. İsim kimi: dilini bağlama.
2. Sifət kimi: dil bağlayan.
Bir fikri mimika, işarə və s. ilə anlatma.
